Чонишини вазир: «Мара нопурсида запис кесай»

Хумайрои Бахтиёр «Озодагон» №15 17.04.2013

Олимпиaдаи чумҳуриявй оид ба фанхои дақиқ дар шахри Душанбе ба анчом расид. Албатта, баргузории ва натичагирии хакамон барои интихоби голибони озмун дар ҷомеаи точик хамеша бахсхоеро ба вучуд меорад.

Ин нaвбат низ нигаронии ширкаткунандагони озмуни аз нохоқии хакамон барои муаяйн кардани голибони озмун кам набуд. Олимпиадаи чумхуриявӣ оид ба фаннхои дақиқ – чугрофия, кимиё, биология, информотика, риёзӣ ва физика 13 -уми апрел дар мактабинтернати ба номи Бобочон Гафуров дар нохияи Рӯдакӣ оғоз ёфта, 15-уми апрел анҷом ёфт. Дар он хонандагон аз мактабхои миёна, литсейхо, гимназияхои тамоми вилоят ва нохияхои тобеъу шахри Душанбе ширкат доштанд. Continue reading

Чаро додгоҳро «погром» карданд

ХАМЛА БА БИНОИ СУД ВА ПРОКУРАТУРАИ БАДАХШОН АЗ ЧИ ДАЛОЛАТ МЕДИХАД?

«Нигох» №13 16.06.2011

Рузи даҳуми моҳи равон соати 1630 ба бинои Суд ва Прокуратураи шаҳри Хоруғ як гурӯҳи номаълум ҳуҷум карданд. Тибқи иттилои ғайрирасмӣ, ин гурӯҳ қариб иборат аз 100 нафар будааст. Гуфта мешавад, ки ҳамла ба бинои суд бо анҷоми мурофиаи судии шаҳрванд Қаюм Раҳмихудоев сурат гирифтааст.

Тазоҳуротгарон судя, муовин ва як шаҳрвандро зада маъюб кардаанд ва тамоми таҷҳизоти кориро шикастаанд. Ҷамъи зарари овардаи онҳоро ба 30 ҳазор сомонӣ рост медонанд. Ин амал дар байни ҷомеа сару садоҳои гуногунро ба бор овард.

Continue reading

Дар Тоҷикистон ба ҷавонон роҳ нест

«Озодагон» №19 18.05.2011

Сухроб ШАРИПОВ, рахбари Маркази тадкикоти

стратегии назди президенти Точикистон

Ба фикри ман ҷавонони Тоҷикистон аз ҷониби масъулин дастгирӣ меёбанд ва ҳукумат ба онҳо эътимод дорад. Ҳар як вазифаи калидӣ таҷриба, таҳлил ва масъулият мехоҳад. Албатта, ҷавонон дар вазифаҳои расмӣ ҳастанд, барои мисол Фаррух Ҳамралиев, вазири рушди иқтисод ва савдои Тоҷикистон, Ҳамин тавр шояд 20 ва ҳатто 30 дарсади кадрҳои ҳукуматиро ҷавонои ташкил диҳанд. Ман ҳамаруза мебинам. Агар ба дастгоҳи президенти Тоҷикистон ва дигар вазоратҳо равед, мебинед. Ҳама ҷавонон ҳастанд то 30 сола ва аз он бештар.

Continue reading

Таъиноти нави Рустами Эмомалӣ

Эҳсони Шариф

Имрӯзҳо дар бораи ба вазифаи нави давлатӣ тансиб шудани Рустами Эмомалӣ дар торнамоҳо ва нашрияҳо фикрҳои гуногунеро хонда дар ҳайрат меафтам. Бисёр мехонам, ки…ба ин таъиншавӣ бо шубҳа менигаранд ва дарҳол аз он менависанд, ки Рустами ҷавонро барои гирифтани мансаби президентӣ тайёр карда истодаанд.

Магар як ҷавон ҳақ надорад, ба мансабҳои баланди давлатӣ расад? Магар худи ҳамин торнамоҳову нашрияҳо ҳар рӯз наменависанд, ки чаро дар ҳукумати кишвар ҷавонон каманд? Ҳоло вақте ки ба як ҷавон роҳ дода шудааст, онҳо баръакс даъво доранд, ки чаро Рустами Эмомалӣ ба ин мақоми тансиб шудааст.

Continue reading

Аз рох ба Туркистон харосе надорам

Чавоби Алим Шерзамонов ба маколае, ки дар сомонаи НИАТ ХОВАР нашр шудааст. Маколаи Ақдоди Абумуслим бо номи «Рохе, ки ту меравй ба Туркистон аст» хафтаи гузашта дар сомонаи ХОВАР нашр шуда буд, байни сосиал-демократхои точик пурра махкум шуда, хамчун «найрангхои навбатии пешазинтихоботй» эътироф гардид.

Continue reading

Панҷумин хуршед

(ё худ баёни ин ки инсон метавонад ба дасти худ сарнавишти хешро рақам бизанад)

Сайидюнуси Истаравшанӣ, коршиноси аршади фалсафа ва ҳикмати исломӣ

Камина одат надорам беш аз андоза телевизион тамошо кунам, чун аввалан вақташро надорам ва сониян, мўътақидам чунин одате аслан зиёновар аст. Ба истиснои пайгирии ахбори ҷорӣ дар ҷаҳон, аҳёнан агар филме ибратомез буд, тамошо мекунам. Рамазони соли ҷорӣ дар яке аз шабакаҳои симои Ирон, филме мусалсал ба намоиш гузошта шуд, ки инсофан қобили таҳсин аст. Ҳар касе онро сохта, дасташ дард накунад. Номи ин филм “Панҷумин хуршед” буд. Ҳарчанд поёни хубе (аз назари отифӣ) надошт, вале паёме, ки филмсоз мехост бирасонад, паёми ибратдеҳе буд.

Филмсоз мехост ба воситаи ин филм барои бинанда собит кунад, ки инсон дар рақам задани сарнавишти хеш ва атрофиёнаш, нақши бас муҳимме дорад. Хулосаи филм ин аст, ки боре барои як ҷавоне чунин фурсат муяссар мегардад, ки ба оянда сафар кунад, шоҳиди зиндагии атрофиёнаш дар оянда бошад, бубинад чӣ сарнавиште гиребогирашон шуда. Масалан мебинад хонаводааш (хоҳару модараш) ва яке аз дўстони самимияш ояндаи на чандон хуше доштаанд. Тасмим мегирад баргардад ва коре кунад, ки ояндаи эшон на он чунон шавад, ки шоҳидаш гардид, мехоҳад бо ҷобаҷоии бархе аз асбобе, ки мунҷар ба ин чунин сарнавишти нохуш шудааст, ояндаи эшонро тағйир бидиҳад. Ва муваффақ ҳам мешавад. Хулоса, ду ё се бор аз ин замон ба он замон ва баръакс сафарҳое анҷом дода ва муваффақ мешавад асбоби мунҷар ба сарнавишти муайянеро ҷобаҷо созад. Албатта худаш, ки дар замони оянда ошиқи духтаре мегардад, дар поён асбоб ба гунае ҷобаҷо мешаванд, ки дар ниҳоят маъшуқаи хешро аз даст бидиҳад, ки гуфтам ин филм финоли ғамангез аз назари отифӣ дорад. Бинанда мехост ин ду бо ҳам бирасанд, ки нарасиданд. Ҳоло коре ба ин ҷиҳат надорам.

Он чи мехоҳам арз кунам ин аст, ки гоҳе инсон матлаберо, агар печида бошад, наметавонад аз тариқи гуфтану навиштан ба хонанда бирасонад. Вале як намоишнома (филм ё театр), аз он ҷо ки малмусу маҳсус аст, метавонад ҳамон матлаби печидаро барои бинанда ба хубӣ ва осонӣ бирасонад.

Дар системаи маърифатии ислом, масъалаи “сарнавишт” (қазо ва қадар) ба гунае олӣ ва дақиқ баён гардида, ки дар ҳеҷ як аз системаҳои маърифатии башарӣ назири онро пайдо наметавон кард. Ислом, дар айни ин ки буду шуди ҳар падидае дар ҷаҳони ҳастиро, тибқи қазо ва қадари илоҳӣ медонад, аммо ҳаргиз нақш доштани худи инсон дар тағйиру рақам задани сарнавишташро нодида нагирифтааст. Қуръон дар айни ин ки мегўяд: “Ҳеҷ мусибате дар замин ё дар нуфуси шумо ба шумо намерасад магар он ки қабл аз он ки онро зоҳир кунем, дар китобе сабт шуда ва ин бар Худо осон аст” (Сураи Ҳадид, ояти 22), ва (дар айни замон) мефармояд: “Худо вазъи ҳеҷ мардумеро иваз намекунад магар он ки худи онҳо вазъи нафсонии худро тағйир диҳанд” (Сураи Раъд, ояти 11).

Ба назари баъзе гўи Қуръон ин ҷо таноқуз мегўяд. Яъне ин чи гуна аст, ки Қуръон аз тарафе мегўяд: ҳар чи шуду ҳасту мешавад, тибқи қазо ва қадари илоҳист, вале аз тарафе мегўяд: шумо инсонҳо худ дар тағйири сарнавишти хеш муассиред?

Аммо худи Қуръон ин дуро бо ҳам қобили ҷамъ медонад, на мутаноқиз. Дар ояте мефармояд: “Худованд ҳар чиро бихоҳад (ки қаблан сабт шудааст), маҳв мекунад (ва аз байн мебарад), ва ҳар чиро бихоҳад (ки қаблан сабт нашудааст), сабт мекунад, ва “китоби модар” (асл ва модари ҳамаи китобҳо ва навиштаҳо) фақат назди Ўст” (Сураи Раъд, ояти 39).

Маънои ояти номбурда, бо таваҷҷўҳ ба баёноти гуҳарбори ҳазрати Паёмбар (с) ин аст, ки қазо ва қадар дар мавриди инсонҳо якнавохт нест. Худованди Мутаол дар мавриди инсонҳо, қазо ва қадарҳои мутааддиде гузошта, ки таъйини ҳар кадом, бастагӣ ба ихтиёру интихоби худи инсон дорад. Масалан: касе ба навъе беморӣ мубтало шуда. Агар ин бемор даво бихўрад, шифо хоҳад ёфт, яъне як сарнавишт хоҳад дошт, вале агар даво нахўрад, хоҳад мурд, яъне сарнавишти дигаре пайдо хоҳад кард. Бо хўрдани даво, он сарнавишти шум маҳв хоҳад шуд. (Ин аст маънои “Худованд ҳар чиро бихоҳад (ки қаблан сабт шудааст), маҳв мекунад (ва аз байн мебарад”).

Дар ривояте омадааст рўзе Паёмбар (с) ҳамроҳи чанд тан аз ёрон нишаста буданд, ки марде аз канорашон рад шуд. Паёмбар (с) рў ба ёрон карда фармуданд: ин шахс дигар барнахоҳад гашт, яъне хоҳад мурд. Чанд соате сипарӣ шуд, ки диданд мард ҳамроҳ бо ҳезуме дар китф солиму тандуруст бармегардад. Ёрон аз он ҷаноб (с) пурсиданд, ки магар нагуфтед ин мард дигар барнамегардад ва хоҳад мурд? Паёмбар (с) аз он мард хостанд, ки биистад. Пурсиданд: имрўз чӣ коре нек анҷом додӣ? Гуфт: ҳангоми хуруҷ аз хона, садақае барои як ниёзманд бахшидам. Аз ў хостанд ҳезумашро бар замин гузорад. Вақте гузошт, диданд море кушанда аз миёни ҳузумҳояш берун омад. Он гоҳ Паёмбар (с) фармуданд: Сарнавишти ин мард дар китоб (номаи аъмоле, ки сарнавишти ҳар одамӣ дар он сабт гардида ва Паёмбар (с) аз он огоҳанд) чунин буд, ки море ўро газида ва ў хоҳад мурд. Аммо аз он ҷо ки ин мард ҳангоми берун омадан аз манзил садақа дод, Худо сарнавишти ўро тағйир намуд. (Ин аст маънои “ва ҳар чиро бихоҳад (ки қаблан сабт нашудааст), сабт мекунад”).

Ин ки маъруф аст “Садақа радди бало мекунад” ҳамин аст, яъне балое туро дар интизор аст (як сарнавишт), вале садақа додани ту боис мегардад ин бало аз сари ту бардошта шавад (як сарнавишти дигар).

Хулоса, баёну тавзеҳи як чунин масъалае печида, гоҳе ба забону навиштор хеле душвор аст ва чи басо инсон аслан наметавонад онро ба хонанда бирасонад. Аммо филме, ки дар ин моҳи муборак дидем, тавониста ҳамин масъалаи печидаро хуб ва некў бифаҳмонад. Он ҳам барои ҳар инсоне, новобаста ба сатҳи дониши вай.

Дасти созандааш дард накунад. Худо дунёву охираташро обод созад!

http://www.kemyaesaadat.com/

Дифоъ аз дифоънопазир

Як Дарвеш

Зафар Абдуллоев дар маколае, ки ба дифоъ аз Эмомъалии Рахмон дар «Факты и комментарии» чоп карда, дар мавориде аз хак нагузаштааст. Аз чумла дар огози матлаб у менависад, ки чи дар хорич ва чи дар дохили кишвар раисичумхур сарзаниш мешавад. Албатта, дар дохили кишвар ин сарзанишхо дар шакли пичпичаву гушонахост. Аммо дар хорич – бо садои хар чи баландтар ва дар Русия – бо ибороте хар чи ракиктар, ки намунаашро хамин чанд руз пеш дар Як Дарвеш баррасй кардем.

Абдуллоев инро хам изъон кардааст, ки баъзан ин интикодхо муваччах аст (по делу). Аммо таъйид мекунад, ки бештари ин накухишхо номунсифона аст, чун мунтакидон хисоби Рахмонро аз хамрохонаш чудо намекунанд. Навокиси матлаб хам аз хамин чо огоз мешавад.

Мутмаиннан, худи окои Абдуллоев хам медонанд, ки Точикистон дар амал як кишвари худкома ва дорои кудрати мутамаркиз аст. Дар як чунин кишваре масъули тамоми умур рахбар аст. Ва танхо нукоти мусбат нест, ки бояд дар корномаи у навишта шавад, балки тамоми нукоти заъфу мавориди манфии давлатдорй хам баромада аз тавоноихои махдуди хамон як нафар аст, ки давлатро кабза кардааст. Пас агар Рахмон намехохад ба хотири катъ шудани барки хонаи касе ё тахриби дороии каси дигаре душноми хафттабака нисораш шавад, бояд ин худкомагй ва тамаркузи госибонаро бишканад ва ба чомеъа фазои бозтаре барои худгардонй дихад. Он гох нишонии душномхо хам тагйир хохад кард.

Абдуллоев муътакид аст, ки «Рахмон раисичумхури хуб аст. У аз миёни мардум аст ва мушкилоти мардумро мефахмад.»

Кадом рахбареро сурог доред, ки аз миёни мардум набошад? Ин таъбир ба андозае обшуста аст, ки дигар маънояшро аз даст додааст. Агар манзур ин аст, ки Рахмон бархоста аз миёни кишри нодори чомеъа аст, галати махз аст. Эмомъалии Рахмон набуд, ки троктур меронд. Он бародараш буд, ки у хам дигар троктур намеронад ва ба васоили наклияи ба маротиб маргубтар даст ёфтааст. Эмомъалии Рахмон дар зумраи нухбагон (элита)-и махаллии кумунист буд ва пеш аз ин хам дастикам як кулхузро рахбарй мекард. Кохиши сатхи фарханги мардум ба рахбари як кулхуз ин мачолро медихад, ки кишварро низ ба унвони як кулхуз идора кунад. Магар он чи шохидаш хастем, ба чуз аз ин аст?

Абдуллоев бо шавк ишора мекунад, ки Рахмон ба хангоми сафар ба манотик бо бознишастагону кишоварзон сухбат мекунад, чун «у хам як баччаи кишлокист, ба мисли бахши аъзами точикхо ва ин мояи ифтихор аст» («он – кишлачный парень, как большая часть таджиков, и это- предмет гордости.»)

Пеш аз хама сухбати мустаким бо мардуми кишвар аз вазифахои як рахбар аст ва набояд ба хотири он бар сари мардум миннат гузошт. Аз рохи хамин гуфтугухо буд, ки шохони бостонии мо, мастур дар пушиши дарвеш, аз вокеъиятхои кишвару чомеъаи худ огох мешуданд. Аммо чунин чизеро дар бораи гуфтугухои Рахмон бо мардум наметавон гуфт. Боди габгабу садои омиронаи рахбар ва девори баланду махуфи амниятии перомуни у ба хеч бознишаству дехконе чуръати онро намедихад, ки бо рахбари кишвараш самимона дарди дил кунад. Ин дидорхо магар чизе ба чуз санову дуруду суруд бар рахбарро дар бар доранд?

Дигар ин ки намефахмам чаро «кишлокй будан» бояд мояи ифтихори миллате бошад, ки яке аз фарзандонаш (Мавлавй) гуфта буд:

Дех марав, дех мардро ахмак кунад,

Фикрро торику беравнак кунад.

Дуруст аст, ки бисёре дар рустохо ба дунё омадаанд, аммо бисёре хам талош кардаанд аз чордевории рустохои худ фаротар бираванд ва чахонро дарёбанд ва бар вусъати дидашон биафзоянд. Ва онхое, ки ин талошро кардаанд, хамвора дар зумраи одамони бомантику мудаббир будаанд. Ононе, ки хамеша «кишлокй» бокй мондаанд, хамвора чахонро аз равзанаи кулбаи кишлокии худ дидаанд ва мафхумхои чахонй ба зехнашон рох наёфтааст. Дар натича рахбарии афроди кишлокй метавонад як кишварро табдил ба як кишлок кунад. Оё ин бояд боъиси ифтихори касе бошад?

Ва ин пиндошт, ки як одами факиру кишлокй метавонад рахбари хубе барои як кишвар бошад, тасаввуре кумунистист ва демуде шудааст. Мусалламан, як фарди нодори рустойи метавонад ба хадде рушд кунад, ки рахбариро ба даст бигирад ва рахбари комгоре хам бошад. Аммо чаро бояд нодор ва рустойи будани уро милок (критерия) карор бидихем? Кишвар ба рахбаре ниёз дорад, ки бидонад пул чист, ташнаи пулу доройи набошад, то байт-ул-молро горат накунад ва пулро танхо барои мардуми он кишвар хазина кунад. Кишвар рахбари чашмудилсер мехохад, то дороихои миллатро ба ягмо набарад ва миёни хешовандонаш таксим накунад. Шоистасолорй боиста аст, на кишлокисолорй ё бечорасолорй.

Абдуллоев дар дунболаи дифоъияи худ аз Рахмон мегуяд, ки раисичумхур таи чандин соли мутамодй зери фишори шадид ва тахти шароити бухронии низомй-сиёсй ва иктисодй кор мекунад. Ман муътакидам, ки ин мавридро хам набояд бар рухи мардуми бечора кашид, ки зери юги ин давлат солхост бештар аз Рахмон ранч мекашанд. Агар фишор бар Рахмон гаронй мекард, набояд барои севумин бор дар макоми раёсати чумхурй мемонд. Ба ростй, рахбарии дарозмуддат барои хар касе касолатбор ва хастакунанда мешавад ва аз короии он фард мекохад. Аз ин чост, ки дар кишвархои пешрафта 8 соли паёпай хадди аксари рахбарии як фард аст. 17 сол рахбарй хар касеро ба кунда табдил мекунад. Магар мачбур аст ба худаш ва мухимтар аз он, ба мардум ва сарнавишти кишвар ин ситамро раво бибинад?

Абдуллоев меафзояд, ки хеч рахбаре дар чахон наметавонист ин шароитро тоб оварад ва хатман муртакиби иштибоххои чиддй мешуд. Дар холе ки ба назари бисёре, хеч миллате наметавонист як чунин давлатеро тахаммул кунад. Ин чумларо дигар авчи тамаллуки як дастандаркори матбуъот дар пешгохи рахбари давлат медонам, ки ба хеч руй барозандаи окои Абдуллоев нест. Оё метавон фишореро, ки рахбарони кудратхои азими чахон доранд, бо хачми кори Рахмон мукоиса кард? Хафт милюн кучову як милёрд кучо? Оё иштибоххои онхоро метавон канори хам карор дод? Оё ин Чин буд, ки табли расвоиашро Сандуки Байнулмилалии Пул навохт ё Точикистон? Чи касе ба дуздию дуруггуйи муттахам шуд? Оё яке аз гаронтарин мухокимахои казойи дар торихи Бритониё мутаъаллик ба Омрико буд ё Точикистон? Оё шахсиятхои сиёсию низомии Бритониё бештар худкушй ё сакта ё тасодуф мекунанд ё Точикистон? Бехтар аст то тахи казия кандуков накунем, ки буи бадтаре дар фазо хохад печид.

Абдуллоев мегуяд, ки Рахмон харгиз дар шароити гайрибухронй кор накардааст, то мудирияти дурусту хисобие ба намоиш гузорад. Шароит худ ба худ одй намешавад. Шароити бухрониро танхо бо талошу пушткору чораёбию захмати фаровон метавон гайрибухронй кард. Пас мудирияти дурусту хисобй бояд дошта бошед, ки шароит ба холати одй баргардад, на воруна. Ва аммо барои арусе, ки раксидан балад нест, кафи замин хамеша кач аст.

Матлаби Абдуллоев бо чанд чумлаи кишлокй ба поён мерасад. Вай мегуяд, борхо Рахмонро дидааст, ки шомгохон бо чехрае хаста ба хонааш баргаштааст. Гуё мехохад бо додани ин тасвир дар дили хонанда хисси тараххум ба раисичумхурро бедор кунад.

Чанд руз пеш барномаеро мешунидам дар бораи ин ки дар чи шароите метавон раисичумхури Омрикоро аз хоб бедор кард. Чанд шароитро баршумурданд. Аз чумла агар музокироти мухимме дар он суи обхо чараён дошта бошад ва хатто агар соъат ба вакти Вошингтун 3 ё 4 бомдод бошад ва хатари нофарчом мондани гуфтушунуд матрах бошад, масъули музокирот беибо ба Убомо занг мезанад ва уро аз хобаш бедор мекунад ва аз у машварат мехохад. Яке аз макомоти Омрико дар ин барнома изхори шигифтй мекард, ки хар мавкеъ дерхангом ба Убомо занг зада, уро бедор ёфтааст ва намедонад, ки оё раисичумхур аслан мехобад ё на.

Чолибтар мебуд агар Абдуллоев як чунин намунае аз пуркории рахбарро меовард. Аммо, албатта, вусъати физикй ва жеупулитикии кишвари мо ба хадде нест, ки дервакти шаб рахбари он аз он суи дунё занги телефуни мухимме дарёфт кунад. Пас боз хам собит мешавад, ки мизони фишор бар раиси мо камтар аст.

Ва саранчом, Абдуллоев мехохад хонандаашро мутакоъид кунад, ки Рахмон пулу сармояеро, ки аз хоричиён мехохад, барои худашу хонаводаву наздиконаш на, балки барои Точикистон металабад. Ин иддаъоро хам бояд собит кард. Баръакси он борхо тавассути ниходхо ва нозирони байнулмилалй собит шудааст. Ва аслан, хар миллате, агар заррае номус дошта бошад, пас аз 17 сол гадойи бояд ин пурсишро бо садои баланд матрах кунад: Гадойи то ба кай? Аз замони поёни расмии чанг 12 соли тамом гузашт ва чангро дигар наметавон бахона овард. Агар давлати коромаде руи кор буд, Точикистонро бо хамин имконоте, ки дорад, ба кишвари комгоре табдил мекард, ба гунае, ки дигарон ба он руи ниёз оваранд.

Натичаи 1: Пас бо вучуди таъкидхои фаровони Зафар Абдуллоев, боз хам бовари мо нашуд, ки раисичумхур масъули иштибоххо ва кутохихои давлат нест ва танхо масъули «бурдхову комгорихо»-и давлат аст.

Натичаи 2: Дар Точикистон мафхуми «журнолисм» хануз чо науфтодааст ва тасаввури шумори зиёде хамчунон бар он аст, ки аз рахбари давлат дар баробари мардум бояд дифоъ кард ва мардумро ба хотири «носипосй»-ашон дар киболи «хадамот»-и раис бояд сарзаниш кард, он «хадамот»-ро бояд бар рухи мардум кашид ва бар сарашон то хадди имкон миннат гузошт, то дигар ёрои баланд кардани сарашонро надошта бошанд. Дарег бар чунин рузноманигорию рузноманигоре.

Дар Эрон чй мегузарад?

IranДусте бо номи Мунаввар ба ман навишт, чаро торнигори «Андеша» чизе дар бораи руйдодхои Эрон наменависад?

Чавоби ман: замоне хохам навишт, ки хамаи мушкилоти Точикистон хал шуда бошад ва кори дигаре надошта бошам.

Сониян, чизе ки дар Эрон мегузарад, ба хама рушан аст: мафияи Рафсанчонй мехохад, мафияи Хоманаиро аз сари косаи чулупалав дур кунад. That’s it!

Ин хама иддаъои димукросй ва озодихои хусусй шиъоре беш нест. Агар Рафсанчонй димукросй мехост, вакте ки раисичумхур буд, мекард. Агар Мусавй димукросй мехост, вакте ки сарвазир буд, чизе барои он мекард. Ва гайра…

Фикр мекунед, агар Мусавй пируз мешуд, чй мекард? Хуб, хамон як Мусавинажод Ахмадй мешуд, факат шояд шиъорхои мочароомез камтар медод ва бо гарбихо дастфишорй мекард.

Баъдаш, агар каме фаротар рафтанй мешуд, мебоист барои исломгарохо, яъне хамнишинони собикаш дар чазираи Кеш як махбаси Гуантанамо боз мекард, зеро дигар илоч нест. Аквоми Шарк, тавре хануз Румй ва дертар Икбол кашф кардаанд, мардумони нокисе хастанд, ки зехни кунди онхо танхо ифроту тафритро мешиносад. Яъне ё сафед ё сиёх, ранги дигаре вучуд надорад.

Хоманай дарк кард, ки хамнаслонаш аз фасоду найранги у безор шудаанд ва мехоханд, фасоду найранг ба манфиати онхо низ самар дихад. Хоманай хатарро хисс кард ва барои химояти худ ба насли чавонтару нодонтар, ки фасоди уро намедонанд, такия кард. Ин кадар амик рафту мустахкам кор кард, ки хамнаслонаш илочи дигаре ба гайр аз аз такия ба озодманишхои Эронро наёфтанд ва мачбур шуданд, барои димукросй мубориза кунанд.

Тасаввур кунед, агар холо Убайдуллоев бо Асадуллохзода як шаваду бар зидди Рахмон занад, бечора Эмомалй чй мекунад? Хатман ки ба насли чавонтару нодонтар, вале богайрат такия мезанад.

Ва Убайдуллоеву Асадуллохзода он гох ба пешсафтарин демократхову хакикатталабон табдил меёбанд. Хатто Достиев мумкин дар накши Каррубй ба майдон биёяд.

Манзур, сиёсат палид буд ва палид аст, Мунавварчон, бояд аз пайи зиндaгй шуд. Намебинй, ман чандест чизе наменависам, зеро рузгорам каме тира шудааст. Аз як манбаъи даромад мондам, холо пули камтар мегирам ва хатто хамин пардохти кимати интернет бароям гарон шудааст.

Хам кор кардану хам рисола навиштан хеле сахт аст, боз ин карзи инсонии ман дар назди хонандагони «Андеша» ва устоди азизам Точвар оромам намегузорад. Точвари гиромй розй шуданд, кимати интернетро ба гардан бигиранд ва ман карзро фаромуш накарда, ба номаат посух додам, зеро медонам, аз хонандагони фаъоли ин торнигор хастй.

Агар дар мавриди Эрон чизе галат навиштам, лутф куну ба ман бинамо. Вале дар холи хозир назари ман ба руйдодхои Эрон хамин аст ва бовар кун, рухияи ман ба акидаам дар ин бора таъсир накардааст.

«Бачам йигитай!»

Шаҳлои Наҷмиддин, шаҳри Душанбе

Ҳангоми аз назди партовгоҳи назди бинои истиқоматие гузаштан шоҳиди воқеае гардидам, ки то ин дам аз пеши чашмонам дур намешавад.

Се кўдаки синну солашон 7-8 сола гурбачаеро , ки садояш ваҳмангез буд, дошта аз болояш бензин рехта дар партовгоҳ оташ зада бо шавқ ҷонкании онро тамошо мекарданд. Ин ҳолати даҳшатнокро дида асабҳоям вайрон шуд. Бо шаст ба ҷониби онҳо рафтам. Вале кўдакон дар як зум фирор намуданд. Ин воқеаи даҳшатнок маро аз худ бехуд карду ба андеша овард.

Худоё, вақте, ки кўдаки 7 сола имрўз ҳайвони зиндаву безабонро бо чунин тарз ба марги майбурӣ бурда мерасонад, пас фардо аз ин кўдак шахсияти комилро мунтазир шудан мумкин аст?

Ҳаргиз… Чунки чунин кўдаку наврас аллакай бепарвоии наздиконашро нисбат ба худ эҳсос намуда ба ҳама кирдорҳои зишт даст мезанад.

Имрўзҳо бо сабабҳои камбизоатии қисми зиёди хонаводаҳо ва набудани қувваи кори мард (қисми зиёдашон дар Русия кору зиндагӣ мекунанд) бисёрре аз фарзандони хонаводаҳо беназорат монда сарсону саргардон дар кўчаҳо мегарданд.

Кўдак ба куча мебарояду бо ҳамин рўзашро шаб карда ба хона бармегардад. Модар аққалан як боракак намепурсад, ки чӣ ҳол дорӣ? Куйо будӣ? Баръакс , барои чунин волидайн хуш аст, ки фарзандаш муштзӯру ба нонаш соҳиб ба воя мерасад.

Ё худ кўдаке аз бинои истиқоматии ҳамшафатамон навдаи дарахти кўдакистони рақами 93-ро барканд. Вакте, ки мураббия ба назди падару модари ин кўдаки навтоҷик омад, падараш дашному ҳақоратро оғоз намуда гуфт:

-чӣ ин қадар дод мегуӣ? Пули ҳамин дарахтро ман «двойной» медиҳам. Охир бачам йигитай.

Чӣ андешаи ботил.

Дар бисёр ҳолатҳо дидан мумкин аст, ки модарон баҳузур пойҳояшонро назди майдончаи биноҳои истиқоматӣ дароз карда машғули чақ-чақи занонаи худ мешаванду ба фарзандон аҳамият намедиҳанд.

Дар натийа фойиаи ислоҳнашаванда рух доданаш мумкин аст. Масалан худи ҳамин сол дар пойтахт дар назди биноҳои истиқоматӣ зиёда аз 10 кўдак зери мошин монда ба ҳалокат расиданд. Чунки кўдакон машѓули бозӣ ба омадурафти мошинҳои сабукрав аҳамияте намедиҳанд.

Модарам фақат мегуянд, ки кори хона тамомшавӣ надорад. Вале баъзе аз занҳои хонанишин аз субҳ то шом дар берун нишаста вақти пкрқимати хешро бо ғайбати мардум кўр мекунанд.

Магар вазифаи ҳар як зан пеш аз ҳама тарбияи фарзанди солиму хушахлоқ нест. Охир дар йаҳон аз ҳама донишгоҳи пурмасъулияттарин ин донишгоҳи оила мебошад.

Ҳамин , ки кўдаку наврас аз ҷониби модар назоратеро надид, пас ҳатман рў ба бероҳагӣ меорад. Пас дар тарбияи фарзанд саҳми модар бештар аст.

Имрўз дар пойтахт Интернет кафеҳои зиёде ба чашм мерасанд, ки машғулиятгоҳи асосии қисми зиёди наврасон гардидаанд. Наврас аз модар бо фиреб пул меситонаду рост хатто ба мактаб нарафта йониби интернеткафеҳо меравад. Худро ба бозиҳои компютерӣ банд карда рўзашро мегузаронад. Ё ин ки ба сайтҳои шиносоӣ роҳ ёфта худро хамчун йавони 20-22 солаи муйаррад муариффи менамояд. Ҳайратовараш ин аст, ки ақлу фаҳмиши навраси 12-13 сола ба чунин амалҳои аблаҳона мерасаду ба донишандузӣ не.

Ба якчанд чунин интернет кафеҳо рафта мушоҳида намудам. Фақат хонандагони мактаб ба чашм мерасанду хплос. Яке аз сарварони интернеткафеҳо нақл кард, ки чанд наврас аз хона пули калон дуздида ба ин ҷо меомаданд. Дар рафти мушоҳида аз якчанд наврас пурсон шудам, ки интернет ба ў чӣ манфиат меорад, йавоб доданд, ки чатбозӣ мекунанд.

Агар сари вақт волидайни чунин наврасон аз пайи тарбияи дурусти фарзандонашон нашаванд, фардо дер мешавад, дер…..

Вой бар ҳоли мардикорон!

Шаҳлои Наҷмиддин (шаҳри Душанбе)

Бо тақозои замон, чун дигар мамалакатҳои ҷаҳон дар пойтахти ҷумҳурии мо низ бозорҳои мардикорон таъсис ёфта нафарони қобили меҳнат буда ин ҷо ризқу рӯзиашонро меёбанд.

Дар назди бозори Шоҳмансури пойтахт низ аз саҳарии барвақт то бегоҳ мардҳои синну солашон гуногун рост истода мунтазир меистанд, ки кай шахси пулдоре пайдо мешаваду ба ивази маблаги муайяне онҳоро киро карда мебаранд. Ҳатто гадо душмани гадо гуфтагӣ барин байни мардикорон ҳам рақобат пайдо мешавад.

Барои мушоҳида ба бозори мардикорони назди бозори Шоҳмансур равона гардидам.

-Шумо аз куҷо?

-Аз Фархор, Номам Аҳмад.

-Аз мардикорӣ чӣ қадар маблағ ба даст меоред?

-Эъ хоҳар нагу, ҳамин хел лаҳзаҳое мешавад, ки асп барин меҳнат мекунему вақти ҳисобӣ зада аз дар берун мекунанд. –оҳи сард кашида посух дод мард.

Чавобҳо якхела буданд. Ба либосҳои фақиронаву чеҳраи мағшуши нафарони бо умеди ризку рузиашонро ёфтан омада нигариста ғамгин шудам. Гапи ногуфтании зиёде доранд. Вале…

Ман сари ин мавзуъ гаштанӣ набудам. Агар рўзе зор-зор гиристани марди миёнасоли муйсараш бармаҳал сап-сапедгаштаи ҳамсояамонро намедидам.

Тўли шаш моҳ дар хонаи навтоҷике меҳнат карда хонаи дуошёнаро пурра ба анҷом расонидааст. Соҳиби хона пули калон ба ў ваъда мекунад.

Вале рўзи охирини кор дуғу даранг карда гуфтааст, ки «хурду хурокат аз ҳисоби ман буду боз ман ба ту пул диҳам» гуён уро бо таҳдиду зурӣ бароварда пеш кардааст. Ҳатто фикри дар синну соли падараш будани Солеҳ амакро накарда, уро дашномҳои қабеҳ медиҳад. Солеҳ амак то хона расидан раҳораҳ ба атрофиён заррае аҳамият надода гиря карда меояд.

-Охир ман мақсад доштам, ки ҳаққи ҳалоли меҳнатиамро гирифта хонаамро таъмир мекунам. –алам мекард Солеҳ амак.

-Дар ватани худамон руз надорем, пас чӣ гила аз Русия.

-Боз як масъалаи ташвишовараш ин аст, ки баъзе нозирони андоз омада аз мардикорон андоз талаб мекунанд. Аз 120 нафари пурсидашудагон 100 нафарашон аллакай дар тараддуди ба муҳоҷират рафтананд.

-Дигар дар ин ҷо истодан маънӣ надорад. Ояндаи кўдаконамон чӣ мешавад? Ин аст андешаи ғамолуди як идда мардикорони тоҷик.

Дар хақиқат ояндаи кўдаки тоҷик норавшану тира аст. Боре дар ҳафтаномаи «Нигоҳ» нафаре мсоҳиба дода гуфта буд: «ояндаи кўдаки тоҷик муҳоҷирати корист,на чизи дигар. Боз агар дар оянда имкони дар Русия кор ёфтан боқӣ монад, ва агар не, пас қазоват танҳо ба Худост».

Аз навтоҷик навтоҷик меруяду аз муҳоҷир муҳоҷир.

Дар Русия «дурагаҳо» аз ҳисоби муҳоҷирони тоҷик мефзояд. Дар баъзе қисмати тоҷикистон бошад аз ҳисоби хитоиҳо «муғулҳо» тавлид меёбанд.

Пас, ояндаи миллати тоҷик чӣ мешуда бошад?

Дар матбуоти Русия бо ифтихор менависанд, ки «таджики чистят Москву». Яъне, ки барои тоҷикон ғайр аз касби «ҳавлирубӣ» дигар коре нест. Ҳатто журналисти рус таъкид кардааст, ки агар аз ҳисоби мардуми муҳочири тоҷик армияи ватани онҳоро ташкил намоянд, онгаҳ метавон як қувваи пуриқтидореро таъсис дод. Чунки бо маоши хеле ночиз барои давлати РУСИЯ тоҷик кор мекунад.

Дар ярмаркаҳои ҷойҳои кори холӣ номгуйи кору моҳонаҳои хандаоварро дида кас шарм медорад, ки барои кор ба он ҷой муроҷиат намояд. Охир бо чунин маош зистан дигар ғайриимкон аст.

Мабод, ки фарҳанги бесаводӣ саросари деҳоти кишварро фаро гирад. Онгаҳ ҷомеа ба чанд қисм тақсим мешаваду асрҳои «ғуломдорӣ» аз нав такрор меёбад.