Дастури фаромӯшшуда ва сафирони фаромӯшшудаи Тоҷикистон

Хуб, бародарони қанд. Биёед, акнун аз масъалаҳои динй каме ба масъалаҳои дунявй рӯ оварем. Ба назари ман, дин бояд кори шахсй бошад ва нақши он дар ҷамъият танҳо тарафи маънавиётро дар бар гирад. Фақат биёед, баҳс накунем.

Ҳамин гуна баҳсҳо сабаб мешаванд, ки бисёр чизҳои дигар аз ёд меравад. Масалан, наздик ба 2 моҳ мешавад, Вазорати корҳои хориҷии Тоҷикистон як изҳорот доду баъд якбора сукут варзид. Пас аз суханони чооболй муҳтарам президент, ки гуфтанд, ягон сафир набояд аз 3 сол зиёд дар як кишвар кор кунад, вазорат хабар дод, ки ба зудй ва дар навбати аввал сафирони Тоҷикистонро дар Эрон, Туркия, Чин, Беларус ва Туркманистон иваз мекунад.

Дар ҳақиқат, баъзе сафирҳои Тоҷикистон 6-8 сол дар пойтахтҳои хориҷӣ кор карда, баъзеи онҳо бо мақомоти мухталифи он давлатҳо “дӯстию наздикии аз ҳад зиёд” пайдо мекунанд. Ва азбаски онҳо асосан бо бизнесс машғул шуда, танҳо дар вақтҳои холияшон кори сафоратро иҷро мекунанд, фоидаашон ба кишвар қариб ки намерасад. Шаҳрвандони кишвар номи баъзе сафиронро аслан намедонанд. Масалан, шумо Амирхон Сафаровро мешиносед, ки сафири Тоҷикистон дар кадом кишвар аст? Ман танҳо имрӯз фаҳмидам, ки вай сафир дар Беларус будааст. Як “Дӯстй Амиpхон” ном газвадафурӯш буд, ҳамон бошад, магар?

“Бизнесс” барои сафирон хатари фурӯхта шуданро ҳам дорад. Яке аз чунин сафиронро лақаби ҷосусияш “Амир” аст, шояд бисёр мехост, амири Тоҷикистон шавад.

Сафири Тоҷикистон дар Эрон Рамазон Мирзоев аз соли 2001 дар Теҳрон аст, ҳамсони ӯ дар Туркия Шӯҳрат Султонов аз соли 2003. Қозидавлат Қоимдодов — сафир дар Туркманистон “ҷавонтар” аст, аз соли 2005 мондааст. Ҳатман аз он ҷо истода, корҳои Бунёди Оғохонро ҳам пеш мебарад.

Вале чаро вазорат дам ба дарун зад? Ба эҳтимоли қавй аз ҷо беҷо кардани ин сафирони “вазнин” осон нест. Сафир Рашид Олимов барои он дар Амрикову Чин нигоҳ дошта мешавад, ки даъвои бузург дорад. Шӯрҳат Султонов ҳам беҳтар аст, дар Туркия бимонад, дар Тоҷикистон метавонад, даъвои мансабҳои баландтар кунад. Рамазон Мирзоев, ки худро нахустин устоди Эмомалй Раҳмон меномад, баъзан мегӯяд, давраҳое ки вай тамоми вилояти Кӯлобро идора мекард, Раҳмон ҳоло кӯдак буд. Сафири кишвар дар Маскав таъин шудани Абдулмаҷид Достиев, ки ҳамеша худро шахси дувуми мамлакат меномид, нишон медиҳад, як қисми сафирон танҳо барои он ба чунин мансаб таъин мешаванд, ки дуртар бошанд ва дарди сар нашаванд. Аз қадимулайём ҳамингуна буд.

Аммо шояд ҳанӯз ҷойнишинҳои ин сафирон ва ё ҷойи холие барои онҳо пайдо нашудааст ва то замоне ки мову шумо аз дину диёнату ахлоқу адолат сӯҳбат мекунем, дар долонҳои ҳукумат масъала ба ҳалли худ наздиктар мешавад?

115 Responses

  1. Дар зимн, шояд чанд сол сафир будани афрод барои як кишвари хурдакаки мо ба он андоза муҳим набошад, ки чй андоза ин сафирон аз ҳаққи шаҳрвандони тоҷик дар кишварҳои марбута ҳимоят мекунанд? Аз ин нигоҳ бештар аз ҳама аз Достиев — сафир дар Маскав ва Бобохон Маҳмадов — сафир дар Тошканд ва Ширинов — сафир дар Амрико шикоят мекунанд.

  2. Ба назарам, дар кисаи ҷоноболӣ дигар сафир намондааст!

  3. Дигар: беҳтар аст Сайидюнусро дар Эрон сафир кунанд!🙂

  4. Barodar Faromarz,

    charo ne? Az yak kismi siyodi (khoned 90 foiz) ahli hukumati JT behtar ast.

    Samak

  5. Ин чо сухан дар бораи сафирони режими рахмонови меравад, на дар бораи яке аз ширкаткунандагони бахс дар торнамои “Андеша”!
    Гаппаронданхои “точикона” чоиз нест дар ин чо!
    Худатон хуб мебинед, ки чумхуриатон дар кадом холат. Камакак мондааст, ки ру ба нести нихад.
    Ба чои ин муттахиди зарур, маълум аст, ки ин режими худкома хамин тур ихтиёри аз сахнаи таърих дур намешавад…

  6. Аввалан, дар ҳамаи кишварҳо роиҷ аст, ки руасои ҷумҳур дӯстон ва ашхоси ба худ наздикро ба мақоми сафирӣ дар кишварҳои писандида таъин кунад. Мисол, дар кишварҳои демукротики ғарбӣ ононе, ки ба интихоб шудани раиси ҷумҳур сабаб шуданд, дар кишварҳои писандидае, мисли Фаронса, Беритониё, Итолиё ва… таъин мешаванд, ки бисёрии онҳо собиқаи диплумотик надоранд ва аксари корро зердастонашон анҷом медиҳанд, ки диплумотҳои собиқадор ҳастанд. Диплумотҳои собиқадор бештар дар кишварҳои камтар тавсиъа ёфта сафир таъин мешаванд. Зимнан, дар доираҳои диплумотик қабул шуда, ки сафирон маъмулан дар тӯли раёсати ин ё он сарвари давлат адои вазифа менамоянд ва пас ба кишварашон бозхонда мешаванд.

    Чун дар Тоҷикистон аз соли 1992 ба ин сӯ сарвари давлати тағйир наёфта аст, сафирон побарҷо ҳастанд. Агар ҳукумати Тоҷикистон ба ҳайъати диплумотики худ ҳуқуқи беҳтар медод, барои киссаҳои худашон кор намекарданд. Гузашта аз он, вақте ки дар кишвар як буҳрони ҳуввият вуҷуд дорад, мансабдорон маъмулан танҳо барои як ҳуввият кор мекунанд – худашон ва хонадонашон.

  7. Бо салом,

    Хабари хандаоваре имруз расид, ки сафири Точикистон дар русия ордени сулх гирифтааст. Шояд Достиев барои пеш бурдани манфиати русхо ва худаш, на балки барои химоят аз Ватану мардумаш, кадрдони шудааст? Ба хар хол, вакти ходисаи дахшатовари сарбуридани Салохиддини Азизови бечора аз тарафи насли нави хамин русхо, ин сафорат аккалан эътирози расмие баён накардан, хамоиши матбуотие ташкил нанамудан ва хатто ба хонаводаи мархум дасти ёрие дароз накарданашро шохид будем. Хеле арзандаи ин чоизаи ин гуна кишвар…

    Ромин дуруст кайд кард, ки дар кишвар як “бухрони хуввият” вучуд дорад. Аслан, ин бухрон решаи хамаи дигар бухронхо аст, хам бухрони сиёсиву ичтимои хам фархангиву иктисоди. Фикр мекунам то замоне, ки мо ва махсусан, рохбарони милли (элита) аввал Точику ориёи будани худро нашиносем, аз мероси адаби-фархангии бойи гузаштагон оид ба адлу инсоф ва накукориву далери дар хаёти имрузаамон наомузему истифода нанамоем ва бо хамзабонони худ хамгироии бештар накунем (табдили алифбо ба хатти форси), ин бухрони хуввият моро ранчи зиёд орад ба бор.

    Бо умедвори аз эхёи миллат. Худо мададгоратон!

    — Ботур Косими

  8. Шумо инҷо баҳс мекунеду ҷаноби А. Достиев орден мегирад. Балки гирифт. Боз барои чй? Барои сулҳ ва дустии халқҳо!!! Заслуженно!

    “Ордени сулҳ” – ҷоизаи байнулмилалӣ дар бахши сулҳофарӣ ва хайрия ба сафири Тоҷикистон дар Русия Абдулмаҷид Достиев супурда шуд. Ба иттилоъи сафорати Тоҷикистон дар Маскав, ин орден ба дипломати тоҷик дар чаҳорчӯби Ҷашнвораи байнулмилалии “Ҷаҳони некусиришт” супурда шудааст.

    Шумо баҳс кардан гиред.

  9. Munirjon,

    “Man fikr mekunam – man vujud doram” ro bore ham nashunidai? Moem, ki injo bahs mekunem va dilamon resh resh ba holi millatu davlati Tojik mesuzad. Na tu va Dostiev, ki shiori “Shikamam ser, poludagi mekunam – man vujud soram” – ro pesha dored.

    Bishin va fikr kun, ki ordeni sulhro baroi kadom layokatash Dostiev giriftaast? Agar dark nakardi, man meguyamat: baroi ba dahan zadani muhri khomushi, agar hazor Tojikro dar Russiya sarburand az sang sado mebaroyadu as tuvu dostiev ne..

    Samak

  10. Hey love the articles, thank god someone hasnt forgot about our people. It seems that everyone who ever left tajikistan could care any less about it but then there are great people like you guys who care and help. God bless and keep it up. Love it.

    Dave.

  11. Мулло-Самак, шукри Худо кардан даркор. Ха. Агар хости парвардигор намебуд, магар ба АД орден медоданд?

  12. Бародар Зариф,

    кушодатар бигу, ки шукри чи кунем? Ба холате, ки моро достиевхо оварданд, танхо худо метавонад дастгири мо бошад, чун ин ахриманзодахо барвакт гуломи халкабаргуши шайтонанд.

    Самак

  13. Самак,

    Зариф кушодатар гуфт, ки “шукри Худо” кардан даркор! Ҳамчунин аз Худо бихохед, ки аз “аҳриманзодаҳо” ордени дустиро бозпас бигирад!🙂

  14. Самак, ту гуфтй, ки “ин ахриманзодахо барвакт гуломи халкабаргуши шайтонанд”.

    Дакиктар навис, бародар.
    Яъне: “Ин ахриманзодахо барвакт гуломи халкабаргуши ЭШР(Эмомалии Шайтони Рачим)анд. ЭШР бошад гуломи ДМ (думи) ВП (Владимир Путин).

  15. Оре. Сайидюнуси Истаравшанй бояд сафири Точикистон дар Чумхурии Исломии Ирон таъйин шавад. Ман тарафдор.

  16. Zarif,

    in tavr tasrif kardan ham mumkin.🙂

    Samak

  17. Бечора Парвардигор,

    Ба ҳама чиз ин зоти бузург гунаҳкор будааст. Пас сарбурии Салоҳиддин Азизов ҳам хости парвардигор буд?

    Ин чӣ динест, ки тамоми бадбахтиҳоро кори дасти Яздон мешуморад ва фақат Парвардигор масъул будаву ҳамаи дигар фариштаи бегуноҳ.

    Ҳоло донистам, чаро ҳамаи шумо ба Ислом часпидаед ва гузаштаҳоятон ҳам аз дини худ рӯ тофта, мусулмон шудаанд.

    Аз ин чй осонтар. Ҳаққо, ки рӯзи сиёҳро ҳам ба мо Парвардигор додааст, пас бояд ҳамин гуна бимонем?

  18. Рустами азиз,
    Медонед, мушкили бархе чист? Мушкили инҳо ин аст, ки ҳам аз дунё маҳруманд ва аз охират. Сар буридани он бечора, ба Худо чи рабте дорад? Агар Худо мегўяд шумо азизу сарбаланд бошед, ва аз худ дифоъ кунед, ва он гоҳ вақте он ҳамватани мо сараш бурида мешавад, ва мо заифу нотавон ҳатто аз ҳуқуқи машрўи хеш натавонем дифоъ ба амал оварем, ва ҳукумати очизи мо натавонад сухане ба лаб орад, ва эътирозе чидди намояд, дар ин сурат, мо на танҳо очизии хеш нишон додаем, балки Худоро нофармони ҳам кардаем.
    Худо як қонуни умуми дар Қуръонаш гузоштааст, ва он ин ки “Худо вазъияти мардуме беҳбуд намекунад магар ин ки ибтидо худашон бо дасти худ ин корро анчом диҳанд” (Сураи Раъд/11).
    Ҳоло, агар кофар омад, ва худ вазъи хеш беҳбуд бахшид, тибқи қонуни Худо вазъаш некў мешавад, вале агар мусалмон омад ва танбали кард ва кораш чуз ин набуд, ки айбу кутохии хеш бар ўҳдаи Худо гузошт, вазъаш тибқи ин қонун, чуз бадбахти нест.
    Тоза, мо мусалмони то чи ҳад анчом додаем, ки аз Худо мунтазири кумак шинем?
    Бинобар ин, чоиз нест ҳар чизе – дониста ё нодониста – бар гардани Худо гузорем.
    Бубинед, яҳуд чи кор кард? Ба худ такя кард, ва бо як тасмими росих ва чидди ба беҳбуд намудани вазъи хеш иқдом кард, ва имрўз расид ба он чое расидааст.
    Дигар миллатҳо ва қавмҳо низ чунинанд, чуз мо ки тамоми бадбахтиву бечорагии хешро бар гардани Худое, ки лаҳзае ҳам дар фикри Ў нестем, бор мекунем.
    Фақат замоне ба фикри Худо мешавем, ки бадбахт бошем.
    Чунин дидгоҳ дуруст нест.
    Сухани шояд охири камина дар ин пойгоҳи мўҳтарам ин бошад, ки биёед, каме аз худхоҳи, такаббур, лачочат, ман-мани, ситезачўи, ҳасодатҳои бе чо, парокандаги, тафриқа, дигаронро некў дидану худро бад дидан, бегонагонро доно ҳисобидану хештанро нодон шумурдан, дар дигарон тамаддун дидану дар худ ваҳшоният дидан ва ғайра даст бардорем, ва ҳама бо ҳам – мусалмону зардуштиву бедину хулоса ҳар оину мактабе ки ба он бовар дорем – даст рўи дасти якдигар дода, ба фикри ояндаи ин миллати бадбахту бечораамон бошем.
    Ин чониб зарфи як моҳе, ки вақти хеш сарф карда, ва вазифаи инсони ва динии худро дар дифоъ аз оине, ки онро ҳақ мешуморам, анчом додам, бо камоли таассуф, чуз лачочат, ман-мани ва такаббур чизе дигар аз бархе хонандагон мулоҳиза накардам. Фикр мекардам, дар ин пойгоҳ чаҳор-панч одами оқил сухан бо як ҳамватанашон мезананд, вале дидам чунин набудааст. Боре ҳам камина ононро ба худфурўхтаги ва ё чизе дигар муттаҳам накардам, аммо дидед, ки чи чизҳои норавое дар ҳаққи камина раво диданд.
    Агар дар чеҳраи ҳамин Табару Фаромарзу амсоли эшон фазилате ва ё донише медидам, бе муболиға мегўям, ки дар баробарашон сар фуруд меовардам. Ва он ҳам фақат ба ин хотир, ки ҳамватани ман ҳастанд, ва ман бояд аз пешрафти ҳамватанам хушҳолу хурсанд бошам.
    Дар ин муддат хеле аз чизҳо буд, ки мехостам ба забон орам, вале замирам ичозати ин корро бароям надод.
    Ҳоло, дар поён мебинем, ки ба тамасхур бархе унвони “сафир”-и Точикистонро бароям мениҳанд.
    Оё мову шумо чуз ҳамин масхарабозиву тамасхуру ришханд ба якдигар, лаёқати чизе дигар дорем?
    Агар доштем, ҳатман имрўз қуллаҳои пешрафт азони мо буд.
    Аммо якдигарро нодида гирифтем, масхарааш кардем, фазилат чуз дар чеҳари бегонагон надидем. Оё чуз ин аст?
    Оё бо ҳол; ҳоли касоне ки хештанро “равшанфикр”-у озодандеш медонанд, ба чое ҳам хоҳем расид?
    Худо ҳофизи ҳамаи Шумо!

  19. Сайидюнус,

    Агар мақоми сафорат барои шумо андак аст, ва назарот онро намегирад, ман пешниҳод мекунам, ки шуморо вазири хорича кунанд, бо ин пешниҳод мувофикед? Агар боз ҳам мувофик нестед, шояд номзадиатонро пеш ниҳед, то мо раъй диҳем то шуморо раиси ҷумҳур кунанд.

    Ба шумо сарафрози мехоҳем!
    🙂🙂🙂

  20. Бубахшед,

    Манзурам ТАЪЙИН кунанд!

  21. Бародари арчманд Сайидюнус,

    аслан хайф аст бо чунин ашхос дар бахс шудан. Маданияташон дар хамин дарача ва барои хамин кариб 20 сол боз подаеро мемонанд, ки танхо ба худашон механданду бехабар аз ин ки давлатдориашон аз даст рафтааст.

    Ин сомона хам чои хаминхо шуд, дигар зарурат нест бо инхо дар тамос буданд. Мутаассифам, ки як сомонаи хубе буд каблан.

    Масалан, ман шахсан бо афкори Шумо мувофик нестам, аммо ба афкори Шумо арч мегузорам. Ман дар акидаи худам мемонам.

    Хеч зарурате нест, касеро дар гайбаш надидаву надониста дар маърази ом гаппарондану масхара карданд…

  22. Саидюнуси азиз!
    Афшин хак аст. Банда хам замоне, ки Точвар сари ин сомона буд, хар руз аз он дидан мекардам чун хонданихое зиед дошт. Ва бахсхои шумо бо ин ду нафар хам хондани буд, ки хеле бардоштхое аз он кардам. Харчанд ин чониб худро лоики маслихатдихи ба Шумо намедонам, лекин ба хар хол бояд бигуям: дини мо ширкат дар мафохилеро Худову расулаш мавриди шухиву нописанди карор мегиранд ичоза намедихад илло ба максади дифоъ. Ба андешаи ман Шумо хар дифоъе лозим буд кардед. Агар ин нафарон бе тамасхур ва хакорат ба бахс мепардохтанд, мешуд ки дар бахс бошед, вале дигар кор аз хад гузашт. Дигар идомаи бахс ба тамасхури Худову Расул ва худи Шумо идома додан аст. Ва агар малоли хотиратон нест нишонии электрониатонро ба банда (rashod_avia@mail.ru) бифиристед, ки мехохам бардоштхое аз донишатон дошта бошам.
    Рустами азиз! Шумо, агар мехохед хонандагон торномаатонро тарк нагуянд, ва агар вокеъан хайрхохи ин миллат хастед, бояд ба акидахои онхо эхтиром коил бошед. Чун сухан аз дин ва Худову Расул меравад аз вожахое ба мисли “бечора Парвардигор” худдори фармоед.
    Муваффак бошед!

  23. Аз таборсолори ба шоистасолори.

    Яке аз падидахои хуби ахлоки тамаддуни муосир шоистасолорист. Яъне эътирофи комили лаёкату дониши ашхос ва онхоро дар вазифахое гузоштан, ки боиси пешрафти хамон соха бигардад. Масалан президент Э.Рахмон Акбари Турсонро аз Амрико даъват намуда Академияро ба у супорад, мешавад риояи шоистасолори. Чунки ин донишманди фалсафа тибки талаботи сохаи худ аз хама сохахои илм хабардор аст ва ба пешрафти илми чумхури такони бузурге дода метавонад.
    Таборсолориро давлатдории худкома-авторитари ба вучуд меорад. Шоистасолориро давлатдории демократи ба макоми аввал мебарорад. Зеро дар чамъияти демократи хирад аз анъана болотар аст. Анъана дар ин маврид хамон хешутаборпарасти ё худ таборсолорист, ки дар авторитаризм мушохида мешавад.
    Дар чамъияти демократи фард аз чамъият (давлат) болотар аст. Яъне манфиати фард дар макоми аввал меистад. Чи кадар фардхо дур аз ватан дар мардикори кушта мешаванд. Давлати точик эътироз кучо як ох намекашад. Дар чамъияти гайридемократи давлат аз фард болотар меистад ва бо фард чи рух медихад, хеч ахамият надорад.
    Он иллати таксими мансаб, ки дар борааш бисёр гап мезанед ин чост.
    Шоистасолориро солхои рахбарии худ дар Точикистон Бобочон Гафуров чори карда буд. Нериё Аминови яхуди, ки шашмакомро пурра медонад ба мо бештар зарур аст, – гуфт у ва хамшахриаш яккахони номи Маъруфхоча ранчида ба Тошканд рафт, ки як яхудиро аз у боло гузошт. Айни, Турсунзода ва дигар олимону адибон ба туфайли шоистасолории Гафуров мансабхои баландро сохиб шуда буданд. Рохбарони баъдина ин анъанаро давом надоданд.

  24. ЭШР Мамадшо Илолов барин лаганбардору балегуйро монда Акбари Турсонро президенти Академияи Фанхо мекунад? Аввалаш ин ки хохиши ин корро надорад. Дуюм, Америка дурай. Сеюм, даркор шид ай хамин наздикиё, мисол ай дангара ягон “мешиданй”-ра мемона. Ё шумо холиям хаму Акбари Турсуна талаб мене, устод?!!!!! Чй ЭР аз хами шумохо камтар медона?!

  25. Э бачахои хазиз, монед хакалан то амй пенсияро кор бикунам. Чй лозим амй гапойи провакационый?

  26. Ха кариб буд фаромуш кунам. Амй Чанобе Холй то есть Олй худашон медонанд, ки киро вай кунанду киро не. Вай между прочим хумница!

  27. Устод ва Далер! Монед хамон А. Турсуноватонро дар хамон Америка тинчакак корхои илмию педагогияшро давом дихад. Вай олим аст, на мисли Илолов чиновник.

  28. Акбар Турсон раиси Академияи улум шавад, бисёр “академикхои охирзамон” аз унвони баланд маырум мешаванд. Вай хануз 20 сол пеш як барномаи бозсозии куллии академияро омода карда буд, аз руи он кариб хамаи академикхои хозира ба талабот чавоб намедиханд.

  29. Ба номи Худо салом
    Ба Фаромарз
    Фаромарз ту ҳамеша шикаст хурди аз роҳи масхара ворид мешави. Бародар Юнус Нороҳат нашава Ман ин Фаромарзро хуб мешиносам ба ҳамин тозаги дар Радиои озоди мавзуъи Чарлз Дарвин “Бавучуд омадани инсона аз Маймун” матраҳ шуда буд Фаромарз мудаи буд, ки ман аз маймун ба вучуд омадаам, маълума аст касе, ки аз майнмунул асл бошад охири кораш маймунбози аст.
    Сарфарз бошед

  30. Ба номи Худо салом
    Ба Фаромарз
    Фаромарз ту ҳамеша шикаст хурди аз роҳи масхара ворид мешави. Бародар Юнус Нороҳат нашава Ман ин Фаромарзро хуб мешиносам ба ҳамин тозаги дар Радиои озоди мавзуъи Чарлз Дарвин “Бавучуд омадани инсона аз Маймун” матраҳ шуда буд Фаромарз мудаи буд, ки ман аз маймун ба вучуд омадаам, маълума аст касе, ки аз майнмунул асл бошад охири кораш маймунбози аст.
    Сарфарз

  31. Абдусамад менависад:

    //////Фаромарз мудаи буд, ки ман аз маймун ба вучуд омадаам, /////

    Бале, ман мутмаинам, ки ту аз майемун ба вуҷуд омадаӣ!🙂

  32. Ба фаромарз
    оре ман дуруст гуфтам ту мудаи буди ки аз маймун ба вучуд омадаи бахсро ба кас намедодои мегуфти, ки мамунул аслам.
    Сарфарз бош Маймунласл

  33. Ба фармораз
    Воқеан вичдони инсониатро зери пой мегузори мачубур мекуни худатаро, ки хақро қабул накуни аммо агар як хайвон суханҳои бародари арчманд саидюнусро шунавад калима арза карда мусалмон мешавад шавад амо ту не. Аммо харчи ту инод варзи ва Ислморо қабул накуни қабул накуни ояндаи дунё азони Ислом аст. Суханҳои шумо дигар харидоре надорад хамааш пусида карл маркс ва Лени хамаи идешонро бо худашон ба зерои хок бурданд. Фаромарз ман дуо мекунам ки бо хаммаслаконат дар қиёмат машхур хоҳи шуд иншоаллоҳ
    Сарафарз бошед

  34. Домулло Абдусамад,

    Як бор ба сару суратат нигоҳ кун ва дубора ба маймун нигоҳ кун.

    Бештари онҳое, ки мухолифи назарияи Дарвин ҳастанд, сурати худашон назарияи Дарвинро собит мекунад: масалан Усома, Мулло Умар, Аҳмадиннежод,… ва эҳтимолан худат!

  35. Мулло Абдусамад менависад:

    ////Аммо харчи ту инод варзи ва Ислморо қабул накуни қабул накуни ояндаи дунё азони Ислом аст.////

    Ин дақиқан ҳамон чизест, ки Усома ва Мулло Умар ва дигар бемаӯзон фикр мекунанд ва на танҳо фикр мекунанд, ки бо ҳамин боварҳои аблаҳона ва фашистӣ амал ҳам мекунанд ва бовар доранд, ки ояндаи ҷаҳон исломӣ хоҳад шуд. Ин назария назарияи фашизми исломӣ аст, ки мутаасифона вируси он мағзи бисёре аз ҷавонони сустиродаро олуда кардааст!

    Албата ояндаи ҷаҳон исломӣ хоҳад шуд, вале дар шаби хобат ва ё дар қиёмат, домулло! Аз ин рӯ беҳтар аст осуда бошӣ ва лаб аз ҳарзапароканӣ фурӯ бандӣ!

  36. Фаромарз, on March 12th, 2009 at 12:18 pm Said:
    ///Албата ояндаи ҷаҳон исломӣ хоҳад шуд, вале дар шаби хобат ва ё дар қиёмат, домулло! Аз ин рӯ беҳтар аст осуда бошӣ ва лаб аз ҳарзапароканӣ фурӯ бандӣ!”////

    “МК”: Москва перенимает ислам. Среди столичных мусульман все больше этнических русских
    02:11 12.03.2009
    Источник – Московский комсомолец
    Постоянный адрес статьи – http://www.centrasia.ru/newsA.php?st=1236813060

    Фаромартышка ба инаш чи чавоб мегуи?

  37. Фаромарз ту ба хамон фикри аблаҳонаат, ки инсон аз маймун ба ваучуд омадааст бош вале мо шохиди пирузихои паёпаи ислом хастем ва онро бо чашмонамон мебинем ва бо дастонамлг ламс мекунем вале ту бо ҳамон фикри пучи маймун сифатат маймун бимон. Аз Ахмадинажод ном бурди хамон Ахмади нажод аст, ки имруз бо махвораи умеди миён куфри чаҳон яъне ҳам маслакони туро шикастааст. Ҳамслакони ту ва амсоли ту гирифтори варшикасти иктисоди шуданд хабар дори ё на? холо бо андешаи маймунсаифатиат бош ва хуш гузарони кун.
    Маймун поянда мон

  38. Абдусамад навишт:

    /////Москва перенимает ислам….////

    ////Фаромартышка ба инаш чи чавоб мегуи…////

    Москав магар ҷаҳон аст? Аҳмақӣ аз ин бештар мешавад, ки Маскавро ҷаҳон эълом кунӣ ва бо чаҳор-панҷ алкогол, ки калима арза кунад, пиндорӣ ки ислом ҷаҳонро гирифтааст?

    Албатта, тагйир додани дин, пазири дин, аз дине ба дини дигар гузаштан, дар ҷомеъаи демократӣ амре маъмул аст ва ин ки чанд рус мусалмон шудааст, далел намешавад, ки ислом пируз мешавад ва ҳарчи ислом мегуяд ҳақиқат аст.

    Мусалмонони зиёде низ ба адёни дигар мегараванд ва касе ҳаёҳу намекунад, ки масеҳият ё яҳудият ё дини дигаре пируз мешавад, зеро ин тарзи фикр масхара аст. Чаро ҳарруз баъзеҳо дар Тоҷикистон аз масеҳи шудани афроди зиёде нигаронанд?

    Магар онҳо ба неруи дини худ ва худои худ бовар надоранд, ки ҳарруз дар нашриёт менависанд, ки пеши ин корро бояд гирифт? Дар Русия ва ҷаҳони Гарб интихоби дин озод аст ва касе чилави касеро намегирад ки чаро мусалмон шуди. Ин шумо ҳастед, ки аз як су аз заъфи худ нигаронед ва аз суйи дигар бо шунидани ахбори росту дуруг дар бораи мусалмон шудани ину он боз ҳам аз руйи заъф даст ба сина мезанед ва шоди мекунед ки илом ҷаҳонро мегирад. Масхарабози аз ин бештар мешавад?🙂

  39. Абдусамад менависад:

    ////Фаромарз ту ба хамон фикри аблаҳонаат, ки инсон аз маймун ба ваучуд омадааст бош вале мо шохиди пирузихои паёпаи ислом хастем ва онро бо чашмонамон мебинем ва бо дастонамлг ламс мекунем вале ту бо ҳамон фикри пучи маймун сифатат маймун бимон. Аз Ахмадинажод ном бурди хамон Ахмади нажод аст, ки имруз бо махвораи умеди миён куфри чаҳон яъне ҳам маслакони туро шикастааст. Ҳамслакони ту ва амсоли ту гирифтори варшикасти иктисоди шуданд хабар дори ё на? холо бо андешаи маймунсаифатиат бош ва хуш гузарони кун.Маймун поянда мон/////

    Ин навиштор собит мекунад, ки маймун албатта аз ту болотар аст! Албатта агар як маймун ва туро чое гузоранд, ва аз ман пурсанд, ки ин ҳарду гуруснаанд, ба кадоме нон медиҳи, ман албатта маймунро интихоб мекунам.

    Дигар ин ки дар посух ба навиштори ту, агар туро маймун гуям, дониста бош, ки маймунро таҳкир кардаам. Он ҷонвар лоакалл дар боги вуҳуш барои тамошо ва тафреҳи мардум судманд аст.🙂

    Гузашта аз ин, кай диди, ки ман навишта бошам, ки одам аз маймун пайдо шудааст? Ин суханро Бедил гуфтааст, на ман:

    “Одами ҳам пеш аз он-к одам шавад, бузина буд.”

    Пас ту Бедилро низ маймунзода хитоб мекуни? Аблаҳи аз ин бештар мешавад?

    Дар бораи назарияи Дарвин: Ин назария мегуяд, ки ҳамаи махлукот аз як асл бархостаанд, яъне тамомии мавҷудоти зинда аз тариқи як хатти такомули аз мавчудоти кучак ва содатар, монанди чонвароне, ки наметавон ба чашм дид, то ба чонварони дигари бузургтару мураккабтар такомул ёфтаанд. Ва одам низ аз махлукоти дигар чудо набудааст.

    Албатта одам ба таври мустаким аз майбун пайдо нашудааст, балки ниёкони инсон ва ниёкони ҳама чонварони дигар дар гузаштаи дури худ яке будаанд ё лоакалл ба хам наздик будаанд.

    Бар ин асос, аз руйи назарияи такомул, одам аз маймун пайдо нашудааст, балки маймун ва одам ду шохае аз ҳамон як асли кадимитар ба вучуд омадаанд. Чонварони дигар низ шохахои дигаре аз хамин дарахт ҳастанд ва ҳамин фароянди такомул дар тули милёнҳо сол агар инсонро инсон карда, пас чонварони дигарро ба ҳамон шакли имрузишон даровардааст. Руми ҳам дар байте мегуяд, ки парандаро шавки паридан паранда кардааст ва ин ҳамон чизест, ки Энгелс мегуяд, ки одамро кор одам кардааст. Ту, домулло, аз фаҳму дарки назарияҳои илми бархурдор нести, ва чун наҳваи тафакурат кудакона аст, барои ту хамин афсонахои кисасуланбиё ва гайра бас аст.

    Дин агарчи мегуяд, ки одам аз хок пайдо шудааст, боз ҳам дар баробари Дарвин наметавонад чизе бигуяд, чуз ин ки бипазирад, зеро хамон назарияи хок низ Дарвинро таъйид мекунад. Агар дурустар нигох куни боз ҳамон маймун низ аз хок аст, ва чонварони дигар низ ва боз ҳам ба ҳамон масъала бармегарди ки хамаи чонварон аз як асланд. Ё адр ин сурат боз ҳам худро таҳкиршуда меҳисоби? Пас даъвоятро бояд бо Худо куни, ки чаро одамро аз хок офариди ва маймунро ҳам аз хок! Ё бовар дори ким аймун ва чонварони дигар чуз аз хок офарида шудаанд?

  40. بوزینه و داروین
    نوشته شده توسط | رازق فانی |
    25 دلو/بهمن 1387,ساعت 14:57:20

    دارویـن چون رخت زین عالم کشــید

    روح او را حضرت آدم بـدیـد

    گـفـت این فـرزنـد بی عـقـل و ادب

    بی خـبـر از ریشـه ی اصل و نسـب

    گـرچـه از دانـش خـدایـت بهـره داد

    چـون بـنی آدم بـرایـت چهـره داد

    از حـریـم آدمی بـیـرون شـدی

    از جهـالـت وارث میـمـون شــدی

    دفـتـر پیـشـیـنـیـان بـرهـم زدی

    تـیـشـه بـر پـای بنی آدم زدی

    بـذر هـسـتی را چـو ختالـق بـر فـشـانـد

    آدمی را اشـرف مخـلـوق خـوانـد

    نـور حـق را آدمی آئـیـنـه بـود

    از چـه گـفـتی اصل او بـوزیـنـه بـود؟

    ادعـایـت راسـت نـایـد بـا خـرد

    آن چـه گـفـتی کـودکـان را می سـزد

    آن سـخـن هـا را چـو از آدم شـنـیـد

    چـون سـپـنـدی دارویـن از جـا جـهـیـد

    گـفـت: بشـنو تـا بگـویـم شـرح حـال

    گـرچـه ایـن جا نیـسـت جای این مقـال

    سـال ها از خـلـقـت آدم سـخـن

    گـفـتـه آمـد از زبـان مـرد و زن

    فـیـلسـوفـان گـم در ایـن صحرا شـدنـد

    عـاقـلان دیـوانـه زیـن سـودا شـدنـد

    کس نشـد واقـف کـه ایـن مـوجـود کـیسـت

    از وجودش مقـصد معـبـود کـیسـت

    آن یکی گـفـتـا کـه از یک مشـت خـاک

    آدمی را سـاخـتـه یـزدان پـاک

    وان دگـر گـفـتـا کـه آغـاز حـیـات

    آب بـاشـد بهـر حـیـوان و نـبـات

    آدمی هـم زاده ی آب اسـت و بـس

    قـصه هـای دیگـران خوابسـت و بس

    هـیـچ کس ایـن راز را افـشـا نکــرد

    هـیـچ نـاخن این گـره را وا نکــرد

    چشـم من هـم چـون حـقـیـقـت را نـدیـد

    گـفـتـم از بـوزیـنـه شـد آدم پـدیـد

    چون کـه در شـکل و شـمایـل با بشـر

    یافـتـم بـوزیـنـه را نـزدیـک تـر

    مانـد مشـتی خـام در تایـیـد مـن

    زد گـروهی گـام در تـردیـد مـن

    مرغ جـان چـون رفـت از شـاخ تـنـم

    این عـجـب بنگـر کـه بعــد از مـردنـم

    تـربـتـم را آن یکی بـوزیـنـه یـافـت

    خـاک را با سـنگ و با نـاخـن شـگافـت

    قـبـر مـن بگـشـود و بـا من راز گـفـت

    آن چـه را نشـنـیـده بـودم بـاز گـفـت

    داد دشـنـامی بـه نـام آدمـی

    گـفـت: ای فـرزنـد خـام آدمـی

    در حـق بـوزیـنـه بهـتـان کـرده ای

    نسـبـتـش بـا نسـل انسـان کـرده ای

    فـتـنـه گـسـتر آدمی زاده کـجـا

    بی ضرر بـوزیـنـه ی سـاده کـجـا

    ما بـه جـهـل خـویشـتـن شـادیـم شـاد

    دانش آدم ز جـنـگل دور بـاد

    قـوم مـا گـر دانـش آمـوزی نـکـرد

    هـیـچ بـوزیـنـه کـتـب سـوزی نکــرد

    مأمنی از دسـت بـوزیـنـه نسـوخـت

    خـرمنی بـوزیـنـه از کـیـنـه نسـوخـت

    تـیـربـاران، هـم نـژاد خـود نکـرد

    شـهـر ویـران، از فسـاد خـود نکـرد

    بـر کسی بـوزیـنـه هـرگـز بـم نـریـخـت

    آتشی بـر خـویـش و بـر عـالـم نـریـخـت

    لـیـک صد هـا بـار زیـن جـنس دو پـا

    فـتـنـه هـا گـردیـد در عــالـم بـه پــا

    بـار هـا دیـدیـم کـز دسـت بشـر

    گـشـتـه عـالـم غـرق در سـیلاب شـر

    خـاکـیـان دانـنـد ایـن مـوجـود زشــت

    بـا چـه رسـوایی بـرون شـد از بهـشـت

    در زمـیـن تـا پـای شـوم او رسـیـد

    پـا بـه هـر جـا مـانـد آفـت شـد پـدیـد

    بـا خـود و بـا غـیـر آدم دشـمـن اسـت

    بـر شـرار جهـل عـقـلـش روغـن اسـت

    نـقـش پـای رفـتـگان او گـم اسـت

    ایـن بلا شـاید ز نسـل گـژدم اسـت

    می گـزد هـم خـویـش هـم بـیـگانـه را

    دسـت بـایـد بسـت ایـن دیـوانـه را

    بسـکه آن بـوزیـنـه بـر مـن طعـنـه زد

    از خـجـالـت آب گـشـتـم در لــحـد

    بسـکـه زد سـنـگ مـلامـت بـر سـرم

    فکـر کـردم شـد قـیـامـت بـر سـرم

    چـون ز مـن هـرگـز جـوابی بـر نـخـاســت

    از سـکـوتـم قـهـر بـوزیـنـه نـکاسـت

    در کـنـار قـبـر مـن شـاشـیـد و رفـت

    مشـت خـاکی بـر سـرم پاشـیـد و رفـت

    http://jawedan.com/fa/content/view/2212/83/

  41. Маъзарат!

    Ин суханонро Қутайба навишта буд, на Абдусамад:

    /////Москва перенимает ислам….////

    ////Фаромартышка ба инаш чи чавоб мегуи…////

  42. Ба фаромарз
    Инқадар ба Исмлому Қуръони Карим ва Паёмбари Акрам(с) тавҳин мекунед як бор тавачуҳ ба ҳам маслаконат намекуни, ки онҳо дар бораи инҳо чи гуфтанд? агар мо аз суханон Бузргони дини Ислом дар ин бра биёварем шумо туҳматҳои нараворо дар бароаи ин бузургон мезанед. ҳоло сухан аз ҳам амслаконат дар ин маврид:
    Паёмбари Акарм:
    Нобиғаи бузурги таърих
    Керен Амстронг(Karen Armstrong) (мутаввалиди 1944 м) дар китоби »Зиндагиномаи Паёмбари Ислом(с) « менавсиад: »Агар мо Муҳммад(с)-ро аз ҳамон дидгоҳе, ки чеҳраҳои бузурги таърихиро менигарем, бибинем ба роҳатӣ ба ин бовар хоҳем расид, ки ӯ бузургтарин нобиғаи тӯли таърихи башар будааст. Ин бовар на ба хотири овардани Қуръон ё эҷоди дини бузург , ё футуҳоти низомӣ, балки ба хотири шароити хоссе, ки ӯ дар он рушд ёфта, истодагӣ карда ва пирӯз гардидааст дар мо эҷод мегардад«.
    (Muhammad. A Biography of Propher)

  43. Ба фаромарз
    Инқадар ба Исмлому Қуръони Карим ва Паёмбари Акрам(с) тавҳин мекунед як бор тавачуҳ ба ҳам маслаконат намекуни, ки онҳо дар бораи инҳо чи гуфтанд? агар мо аз суханон Бузргони дини Ислом дар ин бра биёварем шумо туҳматҳои нараворо дар бароаи ин бузургон мезанед. ҳоло сухан аз ҳам амслаконат дар ин маврид:
    Паёмбари Акарм:
    Нобиғаи бузурги таърих
    Керен Амстронг(Karen Armstrong) (мутаввалиди 1944 м) дар китоби »Зиндагиномаи Паёмбари Ислом(с) « менавсиад: »Агар мо Муҳммад(с)-ро аз ҳамон дидгоҳе, ки чеҳраҳои бузурги таърихиро менигарем, бибинем ба роҳатӣ ба ин бовар хоҳем расид, ки ӯ бузургтарин нобиғаи тӯли таърихи башар будааст. Ин бовар на ба хотири овардани Қуръон ё эҷоди дини бузург , ё футуҳоти низомӣ, балки ба хотири шароити хоссе, ки ӯ дар он рушд ёфта, истодагӣ карда ва пирӯз гардидааст дар мо эҷод мегардад«.
    (Muhammad. A Biography of Propher)

  44. Каримбой,

    Аввалан, ман атвҳин накардам, балки бар асоси дидгоҳҳои илми гуфтам, ки мабонии исломи ҳама танҳо бовар ва эътиқод ҳастанд, на беш аз ин.

    Дувум, Карен Армстронг ба ҳеҷ ваҷҳ ҳаммаслаки ман нест, шояд ҳаммаслаки хуудат бошад. Албатта аз навиштаҳояш маълум аст!

  45. Ба фарморз
    Аз кадом дидагоҳи илми??? Ҳамон дидгоҳи (Илмие), ки Инсон аз маймун бавучуд омадааст?? ин дидгоҳим лимятро мард боши дар таочикистон таблиғ кун. мағзи сарта мерезенон.

  46. Ифтирои Табар дар мавриди таноқузи оёти шарифа
    February 27, 2009 by tabaraxe
    Замину Осмон дар чанд руз офарида шуданд?
    Албатта ин ишкол аз худи табар нест, балки аз Абудуллоҳ Абдулфодии масеҳӣ таҳти мақолаи »Таноқузот дар Қуръон« мебошад ва Юсуф Ҳадоди яҳудӣ (ал-Башорот вал муқоронот, саҳ. 388).
    Сураи Аъроф (54): «Парвардигори шумо худовандест, ки осмонхо ва заминро дар шаш руз офарид.»
    Сураи «Юнус» (10): «Парвардигори шумо худовандест, ки осмонхо ва заминро дар шаш руз офарид.»
    Сураи «Худ» (7): «У касест, ки осмонхо ва заминро дар шаш руз офарид.»
    Сураи «Фуркон» (59): «Хамоне, ки осмонхо ва замин ва он чиро миёни ин ду вучуд дорад, дар шаш руз офарид….»
    Ояхои боло ба сарохат мегуянд, ки Аллох замину осмонхоро дар шаш руз офаридааст. Бархе аз «муфассирон»-и Куръон вожаи «руз»-ро «даврон» тафсир кардаанд. Аммо ин мухим нест.
    Ба ояхои зерин нигох кунед:
    Сураи Фуссилат (9): «Бигу: Оё шумо ба он кас, ки Заминро дар ду руз офарид, кофар хастед ва барои у хамонандхое карор медихед?!»
    Фуссилат (10): «У дар замин куххои устуворе карор дод ва баракоте дар он офарид ва маводди гизоии онро мукаддар фармуд – инхо хама дар чахор руз буд – дуруст ба андозаи ниёзи такозокунандагон!»
    Фуссилат (12): «Дар ин хангом онхо (осмонхо)-ро ба сурати хафт осмон дар ду руз офарид ва дар хар осмоне кори онро вахй фармуд ва осмони пойинро бо чарогхое зинат бахшидем ва хифз кардем. Ин аст такдири худованди тавоно ва доно!»
    Акнун ин мухосибаро барои худ анчом дихед:
    2 руз (барои замин) + 4 руз (барои хуроку агзияи замин) + 2 руз (барои осмонхо) = 8 руз, на 6 руз.
    Зохиран барои Мухаммад анчоми ин мухосиба сахт будааст.
    Чавоб:
    Ман фикр мекунам, ки Табар натовонистааст муҳосибаро дар ин оёт анчом диҳад камбуди худашро ба Паёмбари Акрам(с) нисбат додааст. Агар инсон каме дар ин оёт диққат кунад ба осони ба ифтирои Табар пай хоҳад бурд.
    Мо ба панч ояте ки баёнгари хилқати замину осмонро дар шаш руз медонад кор надорем, мепардозем ба се ояти ахир, ки Табар дар онҳо ба мушкил рӯ ба рӯ шудааст0.
    Тартиби хилқати олам тай се марҳала чунин аст:
    1- Хилқати зоти змин
    2- ҳамвор ва баст ва тастеҳи пустаи змин.
    3- Хилқати осмон
    А: Сураи Фуссилат (9): Хилқати зоти замин дар ду руз офарида шуд
    Б: Фуссилат (12): хилқати зоти замин ду руз ва баст ва тастеҳи пустаи змин 2 руз чамъан 4 руз мешавад, ки ояти 12 фуссилат дарбаргирандаи хилқати зоти замин ҳам мешавад, ки ояти 9 онро баён кардааст.
    В: Фуссилат (12): хилқати осмонҳо дар 2 руз
    Дар воқеъ ояти 12 фуссилат комил кунандаи ояти 9 фуссилат мебошад, ки мо ҳамаи инҳоро чамъ кунем чамъан осмону замин дар 6 Руз офарида шудааст на дар 4 руз ва 2 руз ва 2 рӯзи ки 8 руз бошад.
    Сарфароз бошед

  47. Бубахшед: Ифтирооти Табар дар мавриди оёти Қуръони Карим

  48. Ба номи Худо салом
    Ҷавоб:(2) ба ишколи табар ба оёти илоҳи хилқати замину осмон
    Ҷавоб аз ишколи тӯли хилқати осмонҳо ва змин 6 руз будааст ё 8 руз?
    Абудуллоҳ Абдулфоди дар мақоли худ таҳти унвони »Таноқузот дар Қуръон« чунин менависад: баъзе аз оёти Қуръон изҳор медоранд, ки тули хилқати осмонҳо ва замин 6 рӯз будааст, (Аъроф (7) ояти 54, Юнус (10) ояти 3, ва…)дар ҳоле, ки баъзе аз оёт мегӯянд 8 рӯз аст.
    Ояти 54 аз сури оли Имрон ва 3 аз сури Юнус ва 59 аз сури Фурқон ишкоро изҳор медоранд, ки Худованд осмонҳо ва зминро дар муддати шаш рӯз офарид, аммо дар оёти 9 то 12 сураи Фуссллат, ки ба тавсифи муфассали офариниш пардохта ин муддатро то ҳашт рӯз зикр намудааст ин танқузро чигуна метавон тавҷеҳ кард?
    Ҷавоб:
    Манзур аз »ситата аём«, ки Худованд дар хилқати замин ва осмон ба кор бурдааст шаша даврони хилқат аст. Калимаи »явм« дар бисёре аз маворид ба маънои »як даврон« ба кор меравад хоҳ ин даврон як сол бошад ё сад сол бошад ё як милион сол ва ё милиордҳо сол, шоҳиди мислоҳои фаровоне аст, ки собит мекунад »явм« ҳамон даврон аст, ки мо дар инҷо ба чанд намунае аз онҳо ишора мекунем:
    1- Дар Қуръони Карим садҳо бор калимаи »явм« ва »аём« ба кор рафтааст ва дар маври зиёде ба маънои шабона рӯзи оддӣ нест масалан таъбире аз олами растохез ба »явмул қиёма« нишонгар он аст, ки маҷмуаи растохез давроне аст бисёр тӯлонӣ ба унвони рӯзи қиёмат шуморида шудааст аз оятҳои Қуръон истифода мешавад, ки рӯзи Қиёмат ва ҳисобу китоби аъмоли мардум ҳазор сол тӯл мекашад (Маъориҷ (70) ояти 4).
    2- Дар луғат низ мехонем, ки »явм« гоҳе ба миқдори змони миёни тулӯъ ва ғуруби офтоб гуфта мешавад ва гоҳе ба мудате аз змон ҳар миқдоре буда бошад. (Муфрадотул алфозул Қуръон саҳ. 894).
    3- Дар ривоёт ва суханони пешвоёни динӣ низ калимаи »явм« ба маънои даврони тӯлонӣ омадааст ҳамчунон, ки ҳазрати Алӣ(к) дар Наҳҷ-ул –балоға мефармояд:
    Ва бидон, ки рӯзгор ду рӯз аст, рӯзе ба суд ва рӯзе ба зиёни ту мебошад ва ҳамоно дунё хонаи дигаргуниҳост ва он чи ки ба суди туст ҳарчанд нотавон бошӣ дафъи он нахоҳӣ кард. (Наҳҷ-ул-балоға номаи 72).
    4- Дар тафсири ал-Бурҳон низ мехонем, ки эмом фармуд: »фи ситата аёмин« яъне фи ситата авқотин »шаш рӯз, яъне шаш вақт ва даврон«.(ал-Бурҳон, ҷ/3, саҳ. 179.
    Аз маҷмуаи ин баҳсҳо ба ин натиҷа мерасем, ки Худованд тамоми замин ва осмонро дар шаша даврон пуштисар офарида аст ҳар чанд ин давронҳо гоҳ ба милион ё милиордҳо сол бирасад.
    Агар мо дар ду даста аз оёт диққат кунем ҳеҷ гоҳ дучори ин таваҳум намешавем, ки худованд таноқузгӯи кардааст ҳам чунон, ки шарқшиносон дучори ин таваҳум шудаанд.
    Манзур аз »арбаата аём« татимаи ҳамон чаҳор рӯз аст, ки дар ду рӯзи аввал замин офарида шуд ва дар ду рӯзи баъд, дигар хусусятҳои замин ва дар ду рӯзи дигар осмонҳо офарида шуд, ки ҷамъан шаша рӯз ё ба таъбири дигар шаша даврон баён шудааст.
    Монанди ин таъбир дар забонҳои арабӣ ва форсӣ низ вуҷуд дорад, ки ба унвони мисол гуфта мешавад: аз ин ҷо то Макка даҳ рӯз тӯл мекашад ва то Мадина понздаҳ рӯз, яъне панҷ рӯз фосилаи Макка ва Мадина аст ва даҳ рӯз фосилаи ин ҷо то Макка, ки миёни даҳ ва понздаҳ ҳеҷ мунофот ва зиддияте вуҷуд надорад.
    Дар воқеъ ояти 9 то 12 сураи Фуссилат оётеро шарҳ ва тавзеҳ додааст, ки дар онҳо хилқати замин ва осмон дар шаша рӯз ё шаш даврон анҷом гирифтааст. Албатта баъзеҳ гуфтаанд, ки манзур аз »ситата аём« ҳамон шаш рӯзи дунявӣ мебошад, ки ин саҳеҳ нест шаб ва рӯз ихтисос ба ин дунё дорад қабл аз офриниши замин ва осмонҳо шаб ва рӯзе вуҷуд надошт, ки манзур аз ситата аём шаш рӯз бошад.
    Муфассирини Қуръон дар ин замина чанд назар эрод кардаанд, ки ҳар кадом метавонад маънои оятҳоро ба ҳам созгор ва ҷамъ кунад ва таноқуз ва зиддияти зоҳириро бартараф кунад.
    Дар инҷо ба машҳуртарин назария ишора мекунем:
    Машҳур ва маъруф он аст, ки бигуем онҷо, ки Қуръон мефаромояд: чаҳор даврон (арбаата аём Фуссилат/10) манзур такмили чаҳор давра аст. Ба ин тартиб, ки дар ду давраи аввал аз ин чаҳор давра замин офарида шуд ва дар ду давраи баъд аз ҳамон чаҳор давра дигар хусуиёти замин ба вуҷуд омад. Ва дар ду давра ҳам, ки хилқати осмонҳо буд маҷмӯъан шаша давра (явм) мешавад. Ки дар ҳафт ояти ба он ишора шудааст.(тафсири Намуна ҷ/20, саҳ. 224). Тибқи ин тафсир ояти 10 сураи Фуссилат тақдири дорад, яъне инуган будааст: »ва қадара фиҳо ақвотаҳо фи татимати арбаъата аём«
    Сарфароз бошед

  49. Ба Фаромарз ва Табар
    Шубҳа андохтан ҳунар нест шубҳаро ҳал кардан ҳунар аст.
    сарфароз бошед

  50. Бубинед, Қуръон барои заминиён фиристода шуда ва ба забони арабист ва чун ҳамаи фармудаҳои он бо забоне заминӣ буда бошад, чи лозим аст, ки худо миқёсе аз замон ҷуз миқёсҳои роиҷ дар миёни заминиёнро дар назар бигирад?

    Ба ин далел маънии шаш рӯз дар Қуръон мушаххасан ҳамон шаш рӯзи заминӣ бояд бошад ва даврон маънӣ кардан аз он мавриди тардид аст ва ҳадаф аз он танҳо татбиқ кардани ончи Қуръон мегуяд бо донишҳои рӯз аст.

    Дар мавриди ин ки, шаш рӯз ё ҳашт рӯз, ҳеч тардиде вуҷуд надорад, ки дар ҷое шаш гуфта ва ҷойи дигар ҳашт гуфта бошад, чун ин гуна иштибоҳоти арифметикӣ дар кутуб ва осори динӣ зиёд ба шумоҳида мерасанд. Ва манзури гуянда низ бештар таъкид ба офарида шудан буда, на бар чанд рӯз будани ин офаридан, ба ин далел гуянда дубора суханони худро санчиш накарда ва иштибоҳгирӣ накардааст. Дар ниҳоят Қуръон солҳо пас аз марги Муҳаммад аз забони мардум ъоварӣ ва китобат шуд.

  51. Ба фаромарз
    Агар мо шабурузи заминро маъно кунем дуруст нест чаро, ки дунёе набуд, ки дар он шабу руз бошад, ки ман инро гуфтам шумо диққат накардед.
    далеи ин суханат чист??, ки
    Дар ниҳоят Қуръон солҳо пас аз марги Муҳаммад аз забони мардум чамъоварӣ ва китобат шуд
    ин сухани шумо комилан мардуд аст. мутасифоан суханҳои шумо парокандааст.
    агар далели шумо дурус мебуд аз ояти 50 анъом, ки Худованд мефармояд Бигў: «Оё нобино ва бино баробаранд?! Пас чаро намеандешед?!». манзур Кур ва нобино аст дар ҳоле, ки араби ин маъноро намегуяд балки манзур инсон бесавод ва бо савод аст.
    сарфароз бошед

  52. Мулло Карим,

    Худованд Қуръонро дар замони Муҳаммад ба ӯ фиристодааст (тибқи бовари мусалмонон) ва дар он замон чун ба забони заминиён ба заминиён паёми худро фиристода, пас мантиқан бояд бо ҳамон миқёс ва андозагирии заминиён бояд бо онҳо суҳбат карда бошад.

    Дар замони Муҳамад албатта шабу рӯ вуҷуд дошт. Вале агар Худо ба ин ишора мекард, ки “дар замоне офаридем, ки шабу рӯз вуҷуд надошт” пас мушаххастар чунин мегуфт ва миқёси дигареро барои баёни ончи дар назар дошт, ба кор мебурд.

    Лоақалл барои ин ки заминиён явмро бо даврон иштибоҳ нагиранд ва ин муҷиби сардаргумии онҳо нашавад, “Худо” мебоист мушаххастар баён мекард, ки дарвоқеъ ҷаҳонро дар ҷанд руз (замон, даврон, сол…) офаридааст.

    Дар мавриди нобино ва бино, албатта агар манзур босавод ва бесавод ҳам бошад, боз дар ин чо “Худо” аз ташбеҳ кор гирифта ва бесаводро ба кур ва босаводро ба бино ташбеҳ карда ва ба таври нодухогоҳ миёни кур ва бино табъиз қоил шудааст ва биноро бартар аз нобино донистааст.

    Дар ҳоле, ки бар хилофи ин, Рӯдакӣ мегуяд, ки ба чашми дилат дид бояд ҷаҳон, ва боз дар фарҳанги мо гоҳо нобиноёнро рушандил мехонанд, яъне ҳарчанд онҳо нобино бошанд, ҳам вале босаводтар аз бархе биноён ҳастанд.

  53. Дар мав ин ки Қ п марги Муҳаммад чамъовари шуд, худи мусалмонхо ба ин бовар доранд. Қуръон дар замони Усмон китобат шуд

  54. Дар мавриди ин ки Қуръон пас аз марги Муҳаммад чамъовари шуд, худи мусалмонхо ба ин бовар доранд. Қуръон дар замони Усмон китобат шуд

  55. Карим,

    Хатопушонии Абдуллох номеро, ки накл кардаед, хондам. Ташаккур аз хандахое, ки бо бозгуи он носуфтахо барои мо боъис шудед. Чистон ин аст, ки ин хатопушихои шумову абдуллоххои дигар то кай метавонад алайхи мантику хиради инсонй ва худовандй истодагй кунад. Дар ин миён шумо муртакиби гунохи азиме мешавед (албатта, аз диди Куръон), ки каломи Аллохро ба суди худ тагйир медихед ва дар “хирад”-и Аллох шак мекунед. Мо ки ба Аллох имоне надорем (ва ба Худо муъминем), дар ин кор гунохе намебинем. Аммо барои шумо ин амал метавонад паёмадхои равонии вахиме дошта бошад.

    Вожаи “явм” (руз)-ро Куръон талвехан таъбир карда ва ниёзе нест дар ин бора фарзияпардозй кунед. Аллох дар сураи Хач ва сураи Сачда мегуяд, ки “як руз”-и мавриди назари у хазор соли мост. На хазорон, на милионхо ва на милиардхо сол.

    Албатта, дар ин чо хам Аллох аз танокузгуи пархез намекунад ва дар сураи Маъорич тули як “руз”-и малакутиро ба панчох хазор сол (!)-и мо таъбир мекунад. Ки боз хам бино ба додахои илмй барои офаридани Замин ё Осмон ду рузи малакутии Аллох кифоят намекунад ва ба “руз”-хое басо бештар ниёз буда. Ва дигар ин ки аслан чи ниёзе буд Аллох ин кадр бо зехни махлукоташ бозй кунад ва ба чои “давра” аз калимаи “руз” кор бигирад, ки барои насли башар маънии мушаххасу дакике дорад? Баъд хам бо овардани мукоисахои зидду накиз “бандагон”-и бечораашро гичу гумрох кунад?

    Ва аммо тахрифе, ки мехохед дар сураи “Фуссилат” ворид оваред, ба маънои нафйи се ояти як сураи “илохй” аст, ки пушти сари хам омадаанд. Аллох дар ин сура мегуяд, ки дар ду руз Заминро ба танхои офарида, дар чахор руз баракоти Замин ва маводди гизои ва куххову мухтавиёти Заминро офарида ва дар ду рузи дигар – хафт осмонро. Чамъи он мешавад хашт руз ва ин хилофи суханони худи Аллох аст, ки мегуфт теъдоди он “руз”-хо шаш руз будааст.

    Ин хатопушихо ачре надорад. На дар дунё ва на дар охирате, ки аз он ин хама тарс доред ва ба хотири рифоху бехзистии худатон дар он дунё (ки мубтанй бар пиндори кудаконаи башарист) бо мантику хиради офаридгор носозгорй мекунед.

  56. Ба номи Худо салом
    Ба фаромарз
    Шумо гуфтед ки баъд аз вафоти Паёмбар Акрма(с) Қуръони Карим ҷамъовари шудааст ва инро мусулмонҳо гуфтаанд. Ишколи шумо мубҳам ва номаълум аст манзур аз чамъ Қуръон чист? Чамъ оятҳо дар сураҳо аст ё на чамъи худи сураҳо яъне гузоштани сураҳо дар канори якдигар аз ин ду навъ чамъ агар шумо мавриди назартонро пешкаш мекардед сипас мо чавобамонро медиҳем.

  57. Ба tabaraxe
    Табар ту ҳамеша талош мекуни, ки хақиқатро ба руяш сарпуш бизани аммо инсон каме дар ин найрагҳои ту диққат кунад барояш ифшо мешавад ва ту фикр накун, ки хеле нарангхоят гузаранда аст.
    баро исботи ту оят овардан фоида надорад чун ту худи Қуръони Каримро қабул надори. аммо як чизи дигареро бигуям ки донишмандони гайри дини ба чаҳони будани дини Ислом эътироф кардаанд ин дасти мо нест вақет ки инсон вичдон дошта бошад дигар нохудогох ба ин хақиқат эътироф мекунад.
    Доктор Вретин шарқшино ва таърихнигори Маъруф мегуяд:
    Дини Муҳаммад(с) аз аввални соатхои зухураш дар зиндагии Паймбар собит кард, ки дини хамагони ва умуми аст. пас агар барои хар миллате салохият дошта бошад бидуни тардид барои хар ақл ва барои хар мархале аз марохили тамаддун низ салохият хохад дошт.
    сарфарз бошед

  58. Ба tabaraxe
    Крлокс Файласуфи машҳур мегуяд:
    Дар шарқ қонуне вучуд дорад, ки Мухаммад Файласуфи араб онро вазъ ва таъсис намудааст ва агар чахон бо тамоми миллатхо ва нажодхояш аз равиши ва барномахои он файласуфи араб пайрави кунанд ва хамаги мултазими қонунхои у гарданд дигар дар чахон ду давлат ёфт нахохад шуд, балки хамаи чахон кишвари ягона хохад гардид ва дигар хеч ду нафаре ихтилоф нахоханд пайдо кард ва хеч кас ба дигари ниёз ва эхтиёче нахохад дошт.
    дигар чикор кунем Табар дасти мо нест агар метавони бои файласуф машхур даъво кун мо муқассир нестм.
    Сарфароз Бошед

  59. Ба фаромарз
    сухани шумо аз кучост?
    «Қуръон дар замони Усмон китобат шуд».
    Қуръон дар замони Ҳазрати Усмон(рз) китобат нашудааст чамъовари шудааст он хам чамъи сурахо дар канор якдигар. маъулмаст, ки чоеро нахонад бошед куркоран аз дигарон гирфта бошед ба ин иштибох ру ба ру мешавед.
    ‍сарфароз бошед

  60. Карим,

    Крлокс, файласуфи машҳур иштибоҳ кардааст ва ту низ иштибоҳ мекунӣ, ки сухани ӯро барои худ ҳақиқат донистаӣ. Ҷаҳонро канор гузор ва ба ҳамин чанд кишвари исломӣ нигоҳ кун, ки оё онҳо бе ихтилоф ҳастанд?

    Аз ҳамонт оғози ислом ихтилоф вуҷуд дошт, масалан миёни муҳоҷирон ва ансор, баъдан миёни шиъа ва суннӣ, баъдаш дар дохили ҳар яке аз ин фирқаҳо садҳо фирақи дигар эҷод шуд.

    Имруз ҳам кишварҳои исломӣ бо ҳам ихтилофоти бештаре доранд, то бо кишварҳои ғайри исломӣ. Ин собит мекунад, ки Крлокс иштибоҳ карда, ва агар ислом ар тамоми ҷаҳон густариш ёфта буд, боз мо бо ихтилофоти шадидтаре миёни кишварҳои ҷаҳон рӯбарӯ будем.

  61. Карим,

    Китобат ба ин маънист, ки дар замони Усмон муҳтавҳои он, гирдоварӣ ва ба шакли як китоби меъёр дароварда шуд.

    Мусалмонон ин корро маъмулан мусҳаф, яъне саҳифачинӣ мегуянд. Усмон оёту сураҳои Қуръонро ҷамъоварӣ кард ва баъд аз он нусхаҳое аз оёти қуръон, ки дар саросари хилофат мавҷуд буданд, гирдовари ва сухтаву нобуд карда шуданд.

    Ба назари муҳаққиқон, Қуръоне, ки ҳоло мусалмонон аз он истифода мекунанд, ҳамон китоби истондоршудаи Усмон аст.

  62. Ба фаромарз
    Оре бояд ту бигуии ки Крлокс, файласуфи машҳур иштибоҳ кардааст фақат мехохи якатози майдон боши ва хеч чизро қабул надошта боши ва фақат фикри бепоя ва асоси худро хақ бидони ин бе инсофи аст бародар фаромарз то кай мехохи бо ин дагалбози хақро пуши? мардонавор бигу, ки ман намехохам хақро қабул кунам мушкил надорад аз шаъни ту хеч чиз каср намешавад.
    сарфароз бошед

  63. Ба фаромарз
    Китобат он тавре, ки ту мегуи:дар замони Усмон муҳтавҳои он, гирдоварӣ ва ба шакли як китоби меъёр дароварда шуд- нест. Дар замон Ҳазрати Усмон(рз) оятҳое, ки дар сурахо ба дастури Расули Худо(с) чобачо ва чамъовари шуда буданад онҳоро чамъовари карда ва тавхиди масохифро анчом дод ва онхоро ба кишвархои мухталиф фиристод на Мухтавои қуръон ин мухтаворо шумо аз кучо дуздидаи хеч мусалмон ва гайри мусалмон (шарқшиносон) ин суханро нагуфтаанд.
    ту ё биги, ки дар замони хазрати усомн(рз) оятхои қуръон дар сурахо чобачо шуд ё навишта шуд ё дар як мусхаф сурахо чамъоваришуд ки тавхиди масохиф ба вучуд омад.
    шафоф назаратро баён кун
    дар зимн номахое, ки барои табар навишта мешавад лутфан шумо чавоб надихед табар худаш одам хаст чавоб медихад.
    сарфароз бошед

  64. Карим,

    Бар асоси ривоёт, пеш аз усмон оёоти Қуръон бештар дар забони мардум, умдатан саҳобаи Муҳаммад будааст. Онҳое, ки ояҳои Қуръонр аз бар мекарданд, қурра мегуфтанд.

    Ин бовар вуҷуд дорад, ки бархе аз ин ояҳо дар устухон, дар соқаҳои барги нахли хурмо, пораҳои сафол навишта шуда буданд, ва тибқи бархе ривоёт Али мусҳафи комиле аз Қуръон пас аз марги муҳаммад таҳия карда буд ва бо худ дошт. Тартиби оёти он аз тартиби оёту сураҳои Қуръони давраи Усмон тафовут дошт.

    Вайте ки қориёни қуръон дар ҷанги Ямома кушта шуданд, Абубакр тасмим гирифт, ки оя ва сураҳои Қуръонро гирдоварӣ ва ба шакли китобе чомеъ созад. Ва чанд нафар, аз ҷумла Зайд ибни Собит, шурӯъ ба гирдоварӣ ва навиштани бахшҳое аз Қуръон карданд.

    Баъдҳо, азбааски нусхаҳои ин китоб аз ҳам тафовут доштанд, Усмон ба гирдоварӣ ва бознигарии онҳо шурӯъ кард ва як китобро ба унвони меъёр боқӣ гузошт ва нусхаҳои дигарро аз миён бурд. Сарнавишти гирдоварӣ шудани Қуръон ҳамин аст.

    Ба ин тартиб, маълум аст, ки ончи имруӯ ба унқони китоби сомонӣ дар дасти мусалмонон аст, ҳовии ривоёти мухталиф ва намунаҳои мухталифе аз ончи ваҳй номида мешуд аст, ки мардум аввал дар ёдҳои нигоҳ дошта бадунд ва баъдан китобат шуд ва ба шакли меъёр даромад. Ва чун дар ин раванд одамони гуногун дар замону маконҳои гуногун даст доштанд, ҳеч гуна имконони имрӯзӣ барои сабту ҳифзи он осор вуҷуд надошт, шакке нест, ки дар ин раванд таҳрифу инҳирофоте сурат гирифта бошад.

  65. Ба фаромарз
    зайд чизе аз Қуръон нанавишт вақт чамъовари кард .
    Яъқуби мегуяд: «Зайд ибни собит гуруҳе аз муракаб аз 25 нафраро ташкил дод» (торих Яъқуби, ч/2, сах. 113). ва худ раёсати он гурухро ба ухда гирифт. ин гурух хар руз дар масчид гирдхам меомаданд ва афроде, ки оят ё сурае аз Қуръон дар ихтиёр доштанд ба ин гурух хар руз мурочиат мекарданд. ин гурух аз хеч кас хеч чизеро ба унвони Қуръон намепазируфтанд, магар он ки ду шохид пешкаш мекарданд, он чи овардааст фақат Қуръон аст. шохиди аввал нусхаи хатти, яъне навиштае, ки хикоят аз вахй Қуръони дошта бошад. шохид дуюм шохиди хифзи, яъне дигарон низ шаходат диханд, ки онро аз забони Паёмбар Акрам(с) шунидаанд.
    дар торихи чамъ Қуръон хечгох гуфта нашудааст, ки аз азхон Қуръони карим чамъовари шудааст. аммо хазрати Усмон (рз) тавхиди масхифро анчом дод на ин ки аз азхон чамъовари карда бошад. сарпарасти ин гурухро, ки чахортан буданд Зайд ибни собит ба ухда дошт, ки у худ хофизи қуръон буд.
    хануз хам ба саволи ман натавонисти чавоб бидихи ё намехохи чавоб бидихе ё саволро нафахмидаи.
    Сарфароз бошед

  66. Карим,

    Фарз кардем, ки Усмон Қуръонро ҷамъовари накард ва танҳо сахифабандӣ кард. Оё ҳеч далел дори, ки бал аз вай Қуръон ба шакли китобе вуҷуд дошт ва мардум аз рӯи китоб мехонданд?

    Агар чунин буд, чи ниёзе буд ба ҳофизони Қуръон, ки онро азёд карда буданд? Магар барои ин набуд, ки он замон Қуръон китобт, яъне ба таври комил навишта нашуда буд ва онҳо маҷбур буданд азёд кунанд ва дар зеҳнашон онро нигаҳ доранд, то замони ҷанги Ямома, ки бисёре аз ҳофизони қуръон кушта шуданд ва ин ниёз пеш омад, ки онро ҷамъоварӣ ва китобат, яъне навишта кунанд, чун танҳо аз роҳи навиштан он метавонист боқӣ бимонад?

  67. Ба фаромарз
    ин ки аз мусалламоти торих аст, ки баъд аз Усмон(рз) тавхиди масохиф шуд ва сурахои Қуръон дар як мучаллад ба монанди як китоб даромад ва мардум аз руи у мехондан ва ин китоб Қуръон, ки китоб осмони ва муҳим буд ва дар он замон хифз Қуръон роич буд сахобагон Қуръонро хифз мекарданд бо вучуди ин ки Қуръон ба сурати як китоб даромад боз мардум Қуръонро хифз мекарданд, ки ин китоби осмони то замони мо бе ягон дасткори ба мо расидааст ин китобе хозир дар дасти мо аст хамон китобе аст, ки Паёмбари Бузругвор аз хазрати Чибраил ва хазарти Чибраил аз Худованди Мутаол дарёфт кардааст.
    дар замони Паёмбар Акрам Китобони вахй ояхоро китобат мекарданд дар азхон ки намегирифтанд ин аз мусалламоти торих ки дар номаи болои далелашро овардам як каме номахоро бо диққат бихон ду бора ба савол надех.
    Сарфароз бошед

  68. Ба фаромарз
    Шумо ба ин суханат: Магар барои ин набуд, ки он замон Қуръон китобт, яъне ба таври комил навишта нашуда буд » инро шумо аз кучо овардед, ки дар он замон Қуръон ба таври комил навишта нашуда буд. оё ин сухан дар ягон китоб вучуд дорад? ё инро аз хадс ва гумони худат мегуед? агар хаст ибори китобро бо адресаш биёваред. Агар далел надошта бошед аввлан аз руи хадс ва гумонат ба ин қазия хукм накунед ва дуввуман ба китобхои торихи Қуръон мурочиат кунед то ба хаттохои фохиш гирифтор нашавед

  69. Ба фаромарз
    Мутасифона шумо дар мавриди чамъи Қуръон сухан мегуед айнан суханҳои Ортур Чефриро меоваред ки у дар муқаддимае, ки барои китоби ал-Масохифи Абудовуди сичистони навиштааст, ки ин муқуддима пур аз дуруг ва шайтанат алйхи Қуръони Карим мебошад. Агар бовар накунед ба китоби “INTRODUCTION TO KITABAL-MASAHIF ” нигох кунед фикр кунам ин суханхоро аз ончо копия гирифтаед. Агар барои сухнаҳоят далел надошта боши метавони ин китобро адрес бидихи.
    Сарфарз боши шогирид Ортур чефри

  70. Ба фаромарз
    Савлои маро чаоб надоди бар канкретни чавоб деҳ:
    1- Қуръон дар замони усмон(рз) аз азҳон чамъовари шуд?
    2– ё оятҳо дар сураҳо чамъовари шуд?
    3- ё тавхиди масоҳиф шуд?
    партупалои зиёд нагу хулоса ва муфид чавоб деҳ аз ин саволҳо кадомияшро чавоб доди мадрак ва санад дошта боши агар надошта боши қобили қабул нест наҳну абноуд далел. агар наметавони чавоб дода эътироф ба шикаст дар ин бахс ошкоро эълон кун. ман мунтазири чавоб шумо сукути шумо далолат бар шикасти шумо аст.
    сарфароз бошед

  71. Карим,

    Музахрафотатро канор гузор ва таърихи ҷамъоварии Қуръонро беҳтар биомӯз.

    Чи фарқ мекунад, ки мусҳаф шуд ё ҷамъофарӣ шуд ё сураҳояш танзим шуд? Инҳо ҳама далели он ст, ки Қуръон пас аз марги Муаҳммад дар замони хулафои аввал ҷамъоварӣ ва навишта шуд ва дар замони Усмон оёт ё сураҳое ё нусхаҳое, ки гумон мекарданд, саҳеҳ нест аз матни он ба дур андохтанд.

  72. Ба Фаромарз
    Партупол нагу ба саволи ман чавоб деҳ ма аз ту яке аз се саволро чавобшро мехохам бо далел чавоб бте канкретни барои ман фарқ дора барои ки ту хеч далел надори ягон мадрак дар дастат нест партпол роҳ андохтай канкретни торихи Қуръонро намедони бигу намедонам чои шарм нест човоб додан чон додан нест ту музахрафоти бе далелро канор гузору мубхамгуи бе далелатро биндоз сатли ошғол
    ту ки торихи қуръонро медони чавоб деҳ
    ман аз ту қотеъона мехохам агар торихи қуръонро намедони бигу намедонам даркор шава исбот мекунам ки торихи қуръонро намедони

  73. ба фаромарз
    Заъфи ту инчост ки масъаларо матрах кардаи дар зимн илм ҳам надори ва наметавони чигуна бахсро чамъ куни. холо ин тавр буд ё набуд накун фарз кардем буд фарз кардем набуд ин музахрафотро дафъ кун канкретний чавоб деҳ

  74. Карим,

    Навиштахоят саршор аз ҳамокат аст, дарвокеъ камоли хамокатро дар зеҳнат бозгу мекунад.

    Холо аввал бигу, ки ту ки хасти, ки ман бояд дониши худро аз таърихи қуръон ё хар чизи дигаре назди ту ба санчиш гузорам ё собит кунам?

    Дониста бош, ки ман туро ва иддаъохои туро ба пашизе намегирам ва мутмаинам, ки ту беш аз як шуридасари магзпусида нести ва чун мантик надорӣ, якинан исботро ҳам намепазирӣ.

    Бирав ба дунболи эътикод ва имони хурофотии худ бош ва бовар дошта бош, ки Қуръон аз осмон дар саҳафоти коғази офсетии А4 навишта ва тавассути Чабраил ба Муҳаммад фиристода шуд ва Муҳаммад низ онро бо эҳтиёти тамом нигоҳ дошта ва пас аз маргаш ба Абубакр ва сипас ба Умар ва Усмон расонадааст ва Усмон ҳеч коре накарда ва танҳо дар саҳифаҳои ин китоб ракам гузоштааст, чун Худо ҳангоме ки ин китобро ба Чабраил дода буд, сахифахояшро фаромуш карда буд, ки гузорад ва дар натича мучиби сардаргумии мусалмонон шуд ва онҳо ояҳоро пешу пас мехонданд.

    Ва боз бовар дошта бош, ки китоби Қуръони имрӯзи дар замони Усмон тавассути дастгоҳҳои компютери дар когази офсетии бо кайфияти баланди тавлиди Япония чоп шуда буд ва то имруз хеч тагйире дар он ворид нашуда ва ба ту ва хамандешонат расидааст.
    🙂🙂🙂

  75. Ба Фаромарз
    холо интур ман мехостам, ки ту ба аблахият эътироф куни, ки бахсро матрах карди наметони чамъ куни холо поратупло мегуи. Барои хамин аст партуполо гуи. Агар ба ин саволҳо чавоб медоди аблахиятро ошкор мекардам. Ин партупалогуи гурез аз хақиқат ва пушонидани хақ аст. сухонхояти доду фарёд аз заъф ва аблахият мекунад.
    сарфароз бош

  76. Ба Фаромарз
    Ачаба гире карди дигар наметони фарор куни абалх хақаш хамине

  77. Ба фаромарз
    Оре ту дуруст гуфти ман харфи партуполои бе далелро қабул намекунам холи ман аз шумо далел хостм фитнаи навбатиро рох андохти

  78. Ба фаромарз
    Шумо гуфтед ки баъд аз вафоти Паёмбар Акрма(с) Қуръони Карим ҷамъовари шудааст ва инро мусулмонҳо гуфтаанд. Ишколи шумо мубҳам ва номаълум аст манзур аз чамъ Қуръон чист? Чамъ оятҳо дар сураҳо аст ё на чамъи худи сураҳо яъне гузоштани сураҳо дар канори якдигар аз ин ду навъ чамъ агар шумо мавриди назартонро пешкаш мекардед сипас мо чавобамонро медиҳем.
    Аммо мутаассифона харфхои партупалои бе мадрак ва бе далелбуд натвонистед чавоб дихед хол бихон истифода кун аммо Фитани навбати роҳандози накун.
    Чавоб:
    Аммо ин ки Қуръон чамъовари шуд яъне, ки сурахои Қуръон дар канори якдигар гузошта шуд ин аз мусалламоти торих аст, ки хеч шак ва тардиде дар он нест ва хамаи мусулмонон инро қабул доранд. Ин чамъ ба дастури Хазрати Усмон(рз) анчом гирифт. Холо ин чамъ мухим буданаш самарае дорад ё надорад донишмандони Исломи дар ин мавриди чизе нагуфтаанд ба назар мерасад хеле мухим нест аммо чамъи оятхо дар сурахо ин хеле ахамият дорад- чун оятие чобачо шавад дар қуръон маъно аз байн меравад – ки ба дастури Худ расули Худо хазрати Мухаммад(с) анчом гирифтааст.
    Ичмоъ ва нусуси мутародиф бар он аст, ки тартиби оятхои тавқифи -Яъне ба огохи ва фармони худуи Паймбари Акарам(с) чамъовари шудааст- ва шак ва тардиде дар он нест, аммо ичмоъро бисёр нақл кардаанд, аз чумла: Заркаши дар ал-Бурхон ва Абучаъфар ибни Зубайр дар китоби Муносиботи худ овардааст ва иборати вай чунин аст: тартиби оятхо дар сурахо бо тавқиф ва огохии худи Паёмбар(с) ва амри он Хазрат воқеъ шуд бидуни инки ихтилофе дар ин бора байни муслмин бошад.
    Аммо хадис дар ин бора: аз чумал хадиси Зайд аст, ки мегуяд: мо хидмати Пайғамбар(с) Қуръонро аз руқъахо таълиф мекардем.
    Ва аз чумла ривоёте аст, ки Ахмад ва Абудовуд ва Тирмизи ва Нисои ва ибни Хаббон ва Хоким вардаанд, ки: ибни Аббос гуяд: ба Усмон(рз) гуфтам: чи чиз шуморо мачбур кард, ки Анфолро, ки аз масони аст ва Бароатро, ки аз Муин аст канрои хам гузошта ва байни онхо бисмиллох нанависед ва дар миёни сабъа тивол қарорашон додед? Усмон(рз) гуфт: сурахое бо ададхо бар Паймбар(с) нозил мешуд пас хар гох чизе аз Қуръон бар у нозил мегашт яке аз нависандагони вахйро даъват мекард ва мефармуд: ин оятро дар сурае қарор дихед, ки дар он чунин ва чунон зикр гардидааст. Ва Анфол аз нахустин сурахое буд, ки дар Мадина нозил шуд ва Бароат аз охири сархои нозилшудаи Қуръон буд ва матолибаш монанди матолиби он пас ман гумон кардам ин сура аз он аст Пайғамбар(с) аз дунё рафт ва барои мо баён накард, ки ин аз он аст ба хамин хотиро он дуро наздики хам қарор додам ва байнашон бисмиллох нанаиштам ва дар сабъа тивло қароршон додам.
    (ал-Итқони фи улумил Қуръон, ч/1, сах.209, Фасле дар баёни тавқифи будани оятҳо; ал-Бурхон Фи улумил Қуръон, Заркаши, ч/1, сах. 299, навъи 13).
    Сарфароз бошед

  79. Ислох дар матн
    Аммо ин ки Қуръон чамъовари шуд яъне, ки сурахои Қуръон дар канори якдигар гузошта шуд ин аз мусалламоти торих аст, ки хеч шак ва тардиде дар он нест ва хамаи мусулмонон инро қабул доранд. Ин чамъ баъ аз вафоти Хазрати Мухаммад(с) анчом шудааст. Танҳо Ҳазрти Усмон тавҳиди масоҳифро анчом додааст.

  80. Карим,

    Суханони душномбори ту дақиқан баёнгари шахсияти ту ва сатҳи мазҳабу дини туст.

    Таҳқиру дашном ва дӯғу пуписа – ҳамин аст ҳастии ту ва ҳақиқати имону виҷдони ту, ки мехоҳӣ дигаронро сабақ бидиҳӣ?

    Тарсам, нарасӣ ба Каъба, эй ифротӣ,
    Роҳе, ки ту меравӣ ба гӯристон аст.
    🙂🙂🙂

  81. Ба фаромарз
    Парту пало нагу Баҳсро матрах карди Чамъкарданаш барят хеле сахт. Қабл аз ин ки бахсро матрах куни як кам гирду атрофатро нигох кун Фикр накун замони карахти ва камунисти

    Тарсам, нарасӣ ба Оташкада, эй ифротӣ,
    Роҳе, ки ту меравӣ ба чаҳаннам аст.
    🙂 🙂 🙂

  82. Ба фаромарз
    Човобро диди тарсиди??? ту фикр карди бо парту пало ва бо суханҳои бе мадраку музахраф мехоҳи исломро зери суол бари?? ту Бо Бародар Юнусхон бахс мекарди у бо далелхои мутқан чавоб медод ту ки бо суханҳои бе пояат арабда мекашиди вақте ба шикаст ру ба ру мешуди Юнухонро масхара мекарди у таълими Худо (оташ када) буд???

  83. Ба фаромарз
    Ман он ақидаи пусида ва музхраф ту ва Табарро дар бораи Исломи азиз Хокистари руи об хоҳам кард

  84. Ба фаромарз ва tabaraxe (Табар)

    Ҷанг бо андешамандон ҳосили дармонадгӣ аст,
    Носазо бар нек мардон гуфтан аз бемоякгӣ аст.
    Нури Хуршеди Муҳаммад то абад равшангар аст,
    Хокро бар Офтоб пошидан аз девонагӣ аст.
    Боз гардад хок бар чашму дили пошандааш,
    Кур кардани чашми худ бо хок аз бечорагӣ аст.

    сарфароз бошед

  85. Карим,

    Ту ки хар бор бо хузури рангину нангинат бемоягиатро бармало мекунй ва чизе чуз дашному носазо надорй, ки бирезй, бехтарин намунаи сарафкандагии як бехирад хастй. Бехтар аст хадди худатро бидонй ва аз ин ба баъд дар бахсхое, ки шинохте аз мохияти онхо надорй, пашша нашавй. Хуш бош.

  86. Ба tabaraxe
    Бибахшед дар ин сомоно бо ту нестам бо бародар фаромарз хастам бирав сомонаи Бехудои он чо бахси маву ту аст

  87. Карим,

    Маро бародар магӯ ва ин таҳқирро бар ман раво мадор ва худатро низ дар ҷамъи дӯзахиён (онгуна, ки дар бораи мо фикр мекунӣ) маяндоз. Бародарӣ бо ту, ки ҷуз ҳарфи газоф ва душном аз даҳон берун намекунӣ, таҳқир аст ва ман ингуна олудагӣ ва касофатро ҳаргиз намепазирам.

    Беҳтар аст биравӣ ва тасбеҳ гардонӣ ва тавба кунӣ, ки навиштаҳои маро хондӣ. Ба ҷойи ин навиштаҳо шояд чанд ракаъат намоз мегузоштӣ ва ҳам дари ҷаннатро ба рӯйи худ боз мекардӣ ва ҳам хотират осуда буд, вале ҳоло ба назар мерасад, ки сабру қарор аз даст додаӣ ва хашму нафрат аз одамияти ту коста аст.

    Ҳамчунин ба назар мерасад, ки ба хондани навиштаҳои ман муътод шудаӣ ва ин эътиёд туро вомедорад, ки ҳарруз ба ҷойи рузаву намоз инҷо сар бизанӣ ва суханоне бихонӣ, ки туро аз роҳи дин ба бероҳа мебаранд. Ин эътиёд барои ту ояндаи хубе надорад.

    Бирав ва панҷ ракъат намоз гузор ва саду си бор ҳам тасбеҳ гардон ва субҳоноллоҳ гӯ шояд гуноҳонат шуста шавад ва ба КАМОЛ бирасӣ.🙂🙂🙂

  88. Ба Фаромарз
    Ман ба хотири таълимоти динам туро бародар гуфтаам аммо маълум аст, ки ту бародари ман нести.
    Маро Худованд офаридааст ва тавфиқ додааст, ки ба ин душманони сарсахти Ислом ва Қуръон ва Паёмбари Акрам дар пайкор бошам. Ва ман ба фаромани Худои бузург лабайк мегям ва ин пайкорро анчам медиҳам бар акс мубориза ва набард бар алайхи Душманон сар сахт ва қасам хурдаи Ислом ин худ ибодат аст бо ин найранг ва фереб наметавони маро аз майдони набард ихроч куни ман то охир бо душманон Сарсахти Ислом набард хохам кард. чун ачзу заъфу, дуругу найрангат ошкор шуд ва дорад мешавад мехоҳи аз ифшои ҳақиат фирор куни ман чанг андохтам дар гулуят то забонатро аз ҳалқат накашам раҳоят нахам кард.
    Сарфароз бошед

  89. Ба фаромарз ва tabaraxe
    ман ҳайф аст ин шеъро барои шумо душманони сарсахт ва қасам хурдаи Ислом нагуям:
    Ҷанг бо андешамандон ҳосили дармонадгӣ аст,
    Носазо бар нек мардон гуфтан аз бемоякгӣ аст.
    Нури Хуршеди Муҳаммад то абад равшангар аст,
    Хокро бар Офтоб пошидан аз девонагист.
    Боз гардад хок бар чашму дили пошандааш,
    Кур кардани чашми худ бо хок аз бечорагӣ аст.

  90. Ба фаромарз
    хало хақчуён бо ин эҳтиром худ қазавот кунед.

    Бирав ва панҷ ракъат намоз гузор ва саду си бор ҳам тасбеҳ гардон ва субҳоноллоҳ гӯ шояд гуноҳонат шуста шавад ва ба КАМОЛ бирасӣ. 🙂🙂🙂
    инҳо худашонро фарзонаву хуш ахлоқ мепиндоранд вале худи хонандагон ба ин аблаҳи тавчух кунанд.
    оё олудагӣ ва касофатро ҳаргиз намепазирам. ман напазирам ё фаромарз?????

  91. Ба фаромарз ва tabaraxe
    шумо Фикр накунед, ки хар ғалате дилатон хоҳад анчом медеҳед ва мусалмонҳо сукут ихтиёр мекунанд иншоалоҳ, ки заррае амонатон нахоҳем дод.
    Фаромарз бахсро матрах кард ва навтавонист чамъ кунад ва чуз суханҳои бе мадраку мандароаврди матраҳ накард. дигар чои гурез намеёбад бахсро канор гузошту ба казофа гуи шуръ кард. соат ба соат ин сомона ва соманаи аблахиятонро хоҳам нигох кард ва намегузорам, ки казофагуи ҳои шумо бе чавоб монад. Ва ман аз ин баҳсҳо Фоидаи зиёде бурадам ва имонам нисбат ба Ислом ва Қуръон Ҳазрати Муҳаммад(с) мустаҳкамтар шудаистодааст.

    Найранги Фаромарз хеле чолиба аст:
    фаромарз мегуяд:
    Ҳамчунин ба назар мерасад, ки ба хондани навиштаҳои ман муътод шудаӣ ва ин эътиёд туро вомедорад, ки ҳарруз ба ҷойи рузаву намоз инҷо сар бизанӣ ва суханоне бихонӣ, ки туро аз роҳи дин ба бероҳа мебаранд. Ин эътиёд барои ту ояндаи хубе надорад.
    Хонадагон ба ин Найраг хуб тавчух кунед Фаромарз Рохи фироро пешгирифтааст.
    Сарфароз бошед

  92. Карим менависад:

    “Ба фаромарз ва tabaraxe (Табар)

    Ҷанг бо андешамандон ҳосили дармонадгӣ аст,
    Носазо бар нек мардон гуфтан аз бемоякгӣ аст…”

    Ва то аз мо мешунавад, ки ин шеър нест, балки меър аст ва хар кас инро шеър бидонад, хатман Куръонро хам китоби Худо хохад донист, мегуяд:

    “Ба tabaraxe
    Бибахшед дар ин сомоно бо ту нестам бо бародар фаромарз хастам бирав сомонаи Бехудои он чо бахси маву ту аст”

    Мо ки на аз “шумо”-яш сар даровардему на аз “ту”-яш. Ончи дарёфтем ин буд, ки баччаи бечора даступо хурда ва намедонад чи кашке дорад месобад. Нахуст хитоб ба ман балгуре мекунад ва то ба сарвакташ расидам, мегуяд: “Бародар, бо ту ки набудам. Чаро озрам медихй?”

    Дарег аз хаво дар шуши ин мавчудоти ачибу гариб меравад.

    http://tabaraxe.wordpress.com/

  93. Карим мегуяд:

    “Ба фаромарз ва tabaraxe
    ман ҳайф аст ин шеъро барои шумо душманони сарсахт ва қасам хурдаи Ислом нагуям:
    Ҷанг бо андешамандон ҳосили дармонадгӣ аст,
    Носазо бар нек мардон гуфтан аз бемоякгӣ аст.
    Нури Хуршеди Муҳаммад то абад равшангар аст,
    Хокро бар Офтоб пошидан аз девонагист.
    Боз гардад хок бар чашму дили пошандааш,
    Кур кардани чашми худ бо хок аз бечорагӣ аст.”

    Хар ки ин як мушт газофаро “шеър” мехонад, ачаб нест, ки Куръонро хам китоби Худо бидонад.

  94. Карим мегуяд:

    “инҳо худашонро фарзонаву хуш ахлоқ мепиндоранд вале худи хонандагон ба ин аблаҳи тавчух кунанд.
    оё олудагӣ ва касофатро ҳаргиз намепазирам. ман напазирам ё фаромарз?????”

    Холо гапатро ба забони форсй тарчума кун, ки мо хам бифахмем.

  95. Карим мегуяд:

    “Фаромарз бахсро матрах кард ва навтавонист чамъ кунад ва чуз суханҳои бе мадраку мандароаврди матраҳ накард. дигар чои гурез намеёбад бахсро канор гузошту ба казофа гуи шуръ кард. соат ба соат ин сомона ва соманаи аблахиятонро хоҳам нигох кард ва намегузорам, ки казофагуи ҳои шумо бе чавоб монад. Ва ман аз ин баҳсҳо Фоидаи зиёде бурадам ва имонам нисбат ба Ислом ва Қуръон Ҳазрати Муҳаммад(с) мустаҳкамтар шудаистодааст.”

    Фаромарз то кунун бо муваффакият тамоми сарсупурдагони таъассуби исломиро аз муктадои Карим – Сайидюнус гирифта то худи Карим ба зону даровардааст. Аз ин бобат бояд ба неруи тавонманди Хиради Фаромарз дуруд фиристод.

    Аммо таъкиди Карим бар ин маврид, ки сарсахтона бо неруи Хирад мукобила хохад кард, чизи тозае нест. Мухолифони Хирад ва мунофикони виждон ва худхохоне, ки имрузи накдро фидои фардои нася мекунанд, ки аз он шинохте надоранд, пайваста дар таъассуби бешоиба кушидаанд ва Карим (яъне Абдулкарим) ба нахви ахсант ин курбовариро ба намоиш гузошт. Манзураш ин аст, ки мухим нест неруи Хирад то чи андоза кавист, ман пои таъассуби бечихату бедалели худам хохам истод.

    Чи хуш гуфта буд Хофиз бар курбоварон, ки:

    Дур шав аз барам, эй воъизу бехуда магуй
    Ман на онам, ки дигар гуш ба тазвир кунам

  96. Мубохисоти Карим дар Табарнома хам хонданист. Албатта, як порча хам дами даст дошта бошед, ки ба шикастхои муфтазахонаи ин бародари гумрох ашк хохед рехт:

    http://tabaraxe.wordpress.com/

  97. Ба tabaraxe
    Хонандагони ҳақиқатчу шумо худ дққат кунед:
    Афнадиро касе таъриф накард шуруъ карда ба худ таъриф кардан хол инчо Табарех афанди шудааст бо суханҳои бедалелу парту поло даранд худашонро таъриф мекунанд.
    худ таъриф куни ин айни аблаҳиву аҳмақист.🙂🙂🙂
    шумо аз аввало то охири суханҳои табрех ва Фаромарз хатман мулохиза кардаед шумо худ қазоват кунед.
    ба сайти бехудои ва аблахи касе тавччуҳ надорад табрах арабда мекашад, ки як назаре ба мо кунед хол агар бародарон як назар кунед хеле чолиб аст чавобҳои аблахии табрх ро хонед бад нест инсон дуругғоҳои ошкори Табрхро мехонад ба хақиқонияти Ислом бештар пай мебарад.

  98. бодиққат Арбадаи табрехро бихонед ва човоби Каримро мулоҳиза фаромед

  99. Дӯстон,

    Инҷо касе ба номи Карим (шояд Карим-девона) сиришти худро комилан нишон дод ва собит кард, ки фарде ифротӣ, терурист, маняк, мутаъассиб, бетаҳаммул, ҷиноятпеша, шизофреник ва дорои ҳар сифати дигари аҳриманист.

    Ба навиштаҳои ӯ нигоҳ кунед:

    /////Маро Худованд офаридааст ва тавфиқ додааст, ки ба ин душманони сарсахти Ислом ва Қуръон ва Паёмбари Акрам дар пайкор бошам. /////

    /////Маро Худованд офаридааст ва тавфиқ додааст, ки ба ин душманони сарсахти Ислом ва Қуръон ва Паёмбари Акрам дар пайкор бошам. ////

    Ва ман ба фаромани Худои бузург лабайк мегям ва ин пайкорро анчам медиҳам бар акс мубориза ва набард бар алайхи Душманон сар сахт ва қасам хурдаи Ислом ин худ ибодат аст//////

    ///// бо ин найранг ва фереб наметавони маро аз майдони набард ихроч куни ман то охир бо душманон Сарсахти Ислом набард хохам кард. /////

    /////чун ачзу заъфу, дуругу найрангат ошкор шуд ва дорад мешавад мехоҳи аз ифшои ҳақиат фирор куни ман чанг андохтам дар гулуят то забонатро аз ҳалқат накашам раҳоят нахам кард./////

    Инҳо ҳама собит мекунанд, ки Карим кист ва дину виҷдони вай чист. Ин дақиқан равиши Алкоъида ва Толибон аст.

    Азбаски худаш мегуяд, ки аз фармудаҳои ислом пайравӣ мекунад ва дигарандешонро мекушад, пас чи тур ӯро набюояд як терористи исломӣ гуфт?

    Сайидюнус ва дигар мусалмонон, ки Исломро аз тероризм ҷудо медонед, бубинед, гувоҳи ҳолро, ё шояд шумо ҳам аз навиштаҳои ӯ лаззат мебаред?

    Ба ҳар ҳол, мардум мегӯянд, ки гови бешир овози баланд дорад, ин масал дар ҳаққи Карим сидқ дорад. Умедворам ҳарчи зудтар пуршир шавад ва садояш низ пойин ояд.🙂🙂🙂

  100. tabaraxe доду фарёдро бардоштааст, ки Ислом дини араб аст ба пидори худаш исбот кардааст, ки Пайёмбар паёмбар араб аст Қуръон Қуръони араба аст дар навиштори араби идаае аз оятҳое аст, ки мегуяанд Қуръон Қуръон чаҳонист ва аҳодисе ҳам дар ин замина мавчуд аст, ки худ хонандагони хақчу шоҳидед ва фиребу найранги табарх бармалост то кай табарх офтобро ба домон мепушона, ки ҳақиқақат мисли офтоб аст, ки ҳар аблаҳе наметавонад онро ба домон пушонад

    الأسلام دين عالمى لأن الله أرسل رسوله للعالم بينما جميع من سبقوه
    كانوا مرسلين لبنى إسرائيل فقط )وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ) (سـبأ:28)
    والله فضل الناس بعضها على بعض بالتقوى وبأن المسلم القوى خير من المسلم الضعيف الذى يخضع للتغيير لأنه فى الأسلام نجد شعوبا كثيرة تتقابل أثناء موسم الحج ولكل منهم فكره وثقامته وتقاليده وبذلك يجب أن يحترم كلا منهم الآخر ولايتعدى البعض على البعض لأن أى مسلم له نفس الحقوق والواجبات ولاتمييز فى الأسلام بين شخص وآخر فالكل سواسية والمسلمين يحضرون للحج أو للعمره من مختلف البلاد والجميع خاضعين لتعاليم الأسلام الذ ى له قواعد ثابته علمها لنا رسول الله صلى الله عليه وسلم ولكن المشكلة فيما يضيفه الناس من أنفسهم من شروط فنتصور بأن كل بلد أضافت شروط من تقاليدها نظرا بأن كل دولة لها علمائها الذين يتأثرون بتقاليد دولتهم أو خاضعين لحكامها كل له ظروفه لذلك لو سمع مسلم من بلد آخر لكلامهم فقد خضع لأقوالهم وسنجد المسلمين متضاربين كلا منهم معتقد بأنه صواب ويريد أن يقنع الآخرين بصواب تقاليدهم ويريد أن يمليها على باقى الشعوب فينتج خلافقات وتفريقات )قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ) (الأنعام:65)
    من هنا نجد بأن الصواب هو إتباع القواعد الأساسية للدين بدون زيادة أو نقصان أو أية إضافات من التقاليد وهذا الأمر يعتمد على الأنسان نفسه لذلك فالمسلم القوى خير الذى يتفهم ويرفض ما هو خطأ هو خير من المسلم الضعيف الذى يخضع لقول الناس وهذا هو المهم معرفته والواجب
    على المسلم أن يتبع الدين الصحيح “اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ” (الفاتحة:6)
    وهو أن العبد يعرف ربه ويعبده بالصلاة والصوم وقرآءة القرآن”الذكر”
    وأدء الزكاة وفعل الخير والصدقات وبالأستغفار والتسبيح وقرآءة السيرة النبوية وكل الاناس سواسية والضعف والأبتعاد عن الطريق المستقيم هو الخضوع لآراء الناس أى إتخاذهم أرباب من دون الله )وَلا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ أَرْبَاباً أَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ) (آل عمران:80)
    فالأسلام غايته أن لايكون بين بين المسلم وبين ربه أى شىء كالوثن
    فعندما تصلى فأنت أمام الله مباشرة وجميع السملمين يصلون مثلك
    ولكل منزلته عند الله بعمله ولانعلمها فلانستمع لمن هو أدنى منزله
    )وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ) (الأنعام:132)
    ويجب أن نمير بعقولنا آراء علماء يعلمون قواعد مستمدة من تعصبهم لبيئتهم لأن التغيير فى فكرنا معناه صدام بين الناس وتفرقة ولذلك قال رسول الله كل بدعة ضلاله وكل ضلاله فى النار والبدعة الضلاله هى التغيير الغير سليم فى الدين لأن لكل مجموعة من المسلمين من شعب أو بلد آخر لهم فكرهم الذى تعلموه من بيئتهم ولايحق لأى مجموعة أن تفرض تقاليدها على الآخرين فهذا تعدى عليهم بالقول لذلك الصحيح هو ما عرفوه عن الرسول صلى الله علي وسلم من أسلام صحيح ليس فيه تعصب
    فالتمسك بالأساسيات واجب يتمسك بها المسلم فى أى بلد فالأسلام يتعامل بأن لايعتدى أى مجموعه على الأخرى وأن لايسفه أحدهما آراء الأخرى بل التعامل بالحسنى وكل له فكره حسب تقاليده لنفسه ويتعايش الناس مع بعضهم فعندما يأتى “علماء” لمجموعة يفتون لهم بأن المجموعة الأخرى خاطئه ويكفروها فإذا هم يحرضون مجموعتهم على قتل مسلمين يحتمل أن يكونوا أفضل منهم فالمنزلة لايعلمها الا الله وبقتل أنفسهم لتفجير المجموعة الأخرى وهذا الفكر العدوانى ليس فى الأسلام إنما هو تحريض على القتل بإستخدام الدين فقد انحرف الناس عن الطريق المستقيم وأصبحوا قتله والدين يرفض التعدى بقوله تعالى
    )وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ) (البقرة:190)
    قامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلِيهِ وسَلَّم فقالَ ما بالُ أقوامٍ يشترطُونَ شروطاً ليستْ في كتابِ اللهِ من اشترطَ شرطاً ليسَ في كتابِ اللهِ فليسَ لهُ وإن اشترطَ مائةَ مرَّةٍ
    والمسلم القوى هو الذى لاينساق لكلام الناس وهو خير من المسلم الضعيف
    الذى يخضع لكلام الناس فيفعل بذلك آراء الناس ولايعمل بالأسلام
    لذلك يجب أن نفكر ولاينساق للمحرضين الذين نتج عن تحريضهم التعدى بأن يكفر الناس ويفجرون أنفسهم فى المجموعات الأخرى من المسلمين
    وأن ينتج هذه التصرفات العدوانية من متخلفين لايعملون بقواعد الأسلام
    فالمبدأ عدم التعدى وعدم قتل الإنسان نفسه وعدم إيذاء الآخرين
    فماذا يعملون لو كان البلد الذى به آخرين ليسوا على دينهم إن كانوا يقتلون من هم على دينهم ومختلفين معهم فى فهم الدين ؟
    فما يصلح من أقوالهم وشروطهم يمكن لمكان ليس به تعدد ونجد بأن علمائنا بالأزهر معتدلين فما يفتون به يصلح لدينا لظروفنا
    وهؤلاء العلماء يتكلمون من الأرض التى تخص كل المواطنين مسلمين ومسيحيين وكل المسلمين من سنه وشيعه وكل أطيافهم فالمفروض أن يكونوا حياديين والمسلم لايتعدى لا بالقول ولا بالفعل ويحترم الآخرين وعندما يذهبون الى الأرض المقدسه التى يحضرون إليها لأداء العمرة وأداء الحج ولايجوز لأى علماء بها أن يشترطون علي الآخرين أيه شروط يتعدون بها على فكرهم لأن التعدى مرفوض من الله والأرض القدسة للجميع من سنه وشيعه وجميع الملل فهذه أرض الله والأسلام دين الشعوب
    ونجد بالأسلام حب الرسول وآل البيت :
    الحديث رقم:
    9939- لا يؤمن أحدكم حتى أكون أحب إليه من ولده، ووالده، والناس أجمعين
    التخريج (مفصلا): أحمد في مسنده ومتفق عليه [البخاري ومسلم] والنسائي وابن ماجة عن أنس تصحيح السيوطي: صحيح

    الحديث رقم:
    4894- شفاعتي لأمتي: من أحب أهل بيتي
    التخريج (مفصلا): الخطيب في التاريخ عن علي
    فكيف لهؤلاء أن يمنعون الناس عن حب آل البيت ويحددون لهم قدرا من الحب والأولى بهم أن يصححوا فكر الجماعات المتطرفة كالقاعدة وهى للأسف من السنه ومن تعاليم هؤلاء العلماء والتى جعلت بعض الناس خارج حدود العقل فالواجب أن يصلحوهم أولا بأن يمنعوهم عن التعدى على باقى الناس وأن يمنعوهم عن محاولة تغيير الفكر للمجموعات الأخرى بالقوة والتعدى بالقول وهذا للأسف منهجهم بل بمناقشة بالحسنى وبأن يختار كل إنسان ما يناسبه من العمل الصالح والتيسير وحب الناس والله هو الذى سيحاسب الناس والتعدى ليس هذا فى الأسلام
    فكل إنسان حر فى فكره ولكل مجموعة علمائها فهؤلاء مجالهم بلدهم
    وهنا فى مصر لنا الأزهر وعلمائه ومجالهم مصر لأنهم نبتوا فى أرضها وتعودوا على مجتمع مختلف الأطياف به المواطنه وهكذا
    فلا يفرض علماء مجموعة متشدده آرائهم العنصرية على المصريين السنه
    لأن مصر لها ظروفها بلد بها أكثر من دين وتنتهج الفهم الصحيح للدين بدون تعصب ويتعايش مواطنيها فى سلام ولكن منهج التشدد الذى يكفر الناس وتتعدى عليهم هذا لايصلح لدينا لأنه بتحضرنا قد تعلمنا ذلك
    وبأن المسلمون الأوائل عند فتح عمروا ابن العاص مصر لم يضطهد أحدا

  101. Карим менависад:

    //////Фаромарз баҳси чамъ Қуръонро матраҳ кард ва хост ба найрагу фиреб ҳақиқати торихи мусалламро пушонад ва низ мудаи шуд, ки Қуръон дар замони Усмон(рз) аз азҳон чамъовари шудааст. ҳангоми ки фиребу найранги аблаҳонааш ошкор шуд шуръ кард ба казофа гуиву аблаҳи.////

    Ҳеч аҳмақе болотар аз ту надидам. Аввал ин ки худат ҳарфи маро исбот кардӣ, ки Қуръон дар замони Усмон ҷамъоварӣ шудааст. Дигар, ин ки ту худат оё ҳеч далел дорӣ, ки қабл аз Усмон Қуръон ба шакли китобе вуҷуд дошт ва ояву сураҳои он пароканда набуд? Медонӣ, ки мардуми араб ё навмусалмонҳо кай навиштан ёд гирифтанд?

  102. Ба Фаромарз
    мо, ки то замони Русулулоҳ дар бораи Қуръон сухан гуфтем баъд аз вафоти у чизе нугфтем, ки Қуръон чамъ шуд нашуд ин худ як масъалаи дигар аст.

  103. Чарандгуҳҳо кучо хастанд??? бинзинашон тамом шудаги рафтан бинзинпур куни
    :):):)

  104. Карим,

    Аслан маълум нест, ки забони ту чист, онро ғайри худат касе намефаҳмад, баъид аст худат низ бифаҳмӣ. Вале дар маҷмӯъ мешавад, гуфт, ки ин чирту пиртҳое, ки мегӯйӣ ҳамагӣ камоли ҳамоқати туро собит мекунад.

    Тавсияи ман ба ту ин аст, ки қабл аз он лаб гушоӣ ва ҳар чирту пиртро аз даҳон берун кунӣ, забони форсиро хуб биёмӯз, чун инҷо ҳама форсизабон ҳастанд ва бо гуфтори носазо ва касифи худ худро шарманда ва ин забонро олуда макун.

    Агар на, беҳтар аст ба ягон веблоги узбакӣ равӣ, онҷо ҳама туро мефаҳманд ва ба афкори пучат таваҷҷуҳ хоҳанд кард. Ҳар касе ҷойи худро бидонад, беҳтар аст.🙂🙂🙂

  105. tabaraxe харч ҳақпуши ва фитанаву найраг мекуни ва бо пушолҳоят ҳақро мепуши бо пуф худ бо ҳавлу қувваи Иллоҳ онҳоро ошкор хоаҳам кард.
    дар зимн ҳамон қавли тафсири намунаро дар бораи маънои олам ва оламин як бори дигар такрор намекуни?🙂🙂🙂

  106. Рустам,

    Хохишмандам дахони бефаровези ин писари хашмгинро бибандед ё хадди акал дасте ба сару сурати навиштахои нохамвораш бикашед. Торнгигоре чун Андеша набояд ба махалли баду бероху носазогуи табдил шавад. Умедворам навиштахои тавхиномези Каримро, ки дар баробари истидлоли мантикй лангу ночор мондааст, пок кунед, то мояи шамрсории точикхо набошад. Он носутуда паёмхо бо хеч одоби бахсе созгорй надоранд. Ташаккур.

    http://tabaraxe.wordpress.com/

  107. Карим,

    Умедворам ба зудй ором бигиред ва агар дар тавонатон хаст (ки то ин чо дидем, нест) бо такя ба мантики калом ва истидлол бо мо бахс кунед. Истидлолхои мо хама баромада аз худи Куръон аст, на аз кадом “шаркшинос” ё “файласуф”-е, ки аз поягузорони фашизм аст ва аз мудофеъони Мухаммад. Мантики Куръон хукм мекунад, ки ислом дини арабист ва Мухаммад барои кавми араб фиристода шудааст. Ин нукта пур возех аст ва борхо ба анвоъи мухталиф тавзех дода шуд. Агар шумо ин нуктаро намепазиред, бехтар аст мушиклатонро бо Аллох дар миён бигзоред, то дар рузи киёмат мухри куфр бар ислом бар пешониатон зада нашавад. Медонам, ки дар тангно карор доред ва сухане барои дифоъ аз таъассубатон ба зехнатон намерасад. Аммо хатто исломи шумо набояд ба шумо ин хакро бидихад, ки одоби инсониро канор бигзоред ва Андешаро ба ботлок табдил кунед. Хуш бошед.

    http://tabaraxe.wordpress.com/

  108. Рустам
    Бародари азиз худ шоҳид ин мачорохо хастед ин ду аблахи нафахам чуз дар ин сомона дуруг ва хақпуширо пеша карда ба Қуръону Паймбар ва Худои Мутаол тавҳин мекунанд ва низ ба ин се чизи муқаддас пушти сариҳам бадгуи мекунанд. мо пуштисари ҳам дуругуҳои инҳоро бо далелҳо мукам ошкор карда истдаем чонашон ба лаб омадаст. тақози кумак аз шумо карда истоданд, ки шумо ин истидлолҳоро пок кунед ва онҳо дар амон монанд. ман аз шумо хохиш мекунам, ки ба гиряҳои фитнаагези ин аблаҳ тавчуҳ накунед. инҳо иншоалоох руз ба руз хортару залилтар хоҳанд шуд.
    Сарфарз бошед

  109. Карим,

    Ниёзе ба бечоранолй нест. Он чи аз Рустам хохишмандам, ин аст, ки дашномхои кудаконаи шуморо пок кунад. Медонам сахт муаззабед, аммо далел намешавад, ки ба бешарофатй мутавассил шавед. Магар ин ки мусалмон буданро бартар аз инсон будан бидонед, ки аз шумо баъид намедонам. Чун таъассуб одамро ба мавчуди гарибе табдил мекунад. Шумо агар истидлоле доред, матрах кунед ва ин сухани Аллохро рад кунед, ки он барои хар кавме паёмбаре чудогона фиристодааст ва ислом як дини арабист. Ва агар тавони ин корро надоред, ки надоред, очизона ба фарёдхои девонавор напардозед, балки бо шахомат сукут кунед. Тарси шумо аз ин ки девори бовархоятон сустбунёд аст, мафхум аст. Аммо рафтори бисёр ношоисти шумо боъиси сарафкандагии шумову хамрохонатон шудааст. Сарфароз бошед, на сарафканда.

  110. Оре агар ба зоҳири Қуръон иктифо кунем сухани шумо дурст аст ва бо вучуди ин Қуръон мунҳасир ба ҳамон замони худаш мешавад ва он чо хатм мешуд ва ба замони мо намерасид ва фотихааш хонада мешуд дар ҳоле, ки ин тавр нест Қуръон агар зоҳир дошта бошад ботин ҳам дорад, ки мутасофона шумо аз он сарфи назар кардаед, ки ба ин мушкил рӯ ба рӯ шудаед ва дар манчалобе афтидаед, ки дигар намехоҳед ҳақро қабул кунед.
    Қуръон гарчи арабро мухотаб қарор дода, вале дар айни ҳол мухотаби он ҳамаи мардум ва дар ҳама асрҳо ва наслҳо мебошанд. Қуръон бо араби замони худ ва бо забони онҳо сухан гуфта ва шеваҳои гуфтории онҳоро риоят намуда то имкони тафоҳум бо онҳо фароҳам ояд: »Паёмбареро нафиристодем, магар он ки бо забони қавм хеш бо онҳо сухан гӯяд то имкони тафоҳум бо онҳо фароҳам ояд.« Иброҳим/4.
    Ин дуруст аст, вале ба ин маъно нест, ки рисолати Паёмбарон ҷанбаи ихтисоӣ пайдо кунад, балки рисолати ӯ чанбаи умумӣ дорад ва ҳамаи инсонҳо ва ҳами замонҳоро фаро мегирад.
    Зеро рисолати анбиё барои умуми башарият ва барои абадият шаклёфта аст. Пас набояд ба гунае бошад, ки танҳо барои мардуми асри нузул ва дар маҳдудаи ҳамон қавм қобили фаҳм буда ва барои дигарон ё дар дигар замонаҳо қобили дарк набошад.
    Қуръон гарчи дар баъе аз таобири худ дар зоҳир барои шеваҳои мутаорафи ҳамон мардум сухан гуфта, вале ҳатман дар таи он паёми ом ва ҳамагонӣ нуҳуфта, ки он хитоб ва таъбирро аз тангнои ихтисос берун оварда ҷанбаи умумӣ ва бадӣ ба он мебахшад.
    Ба ин рӯ ҳар он чи аз пандҳо ва масалҳо, ки дар Қуръон омада ба гунае нест, ки танҳо барои мардуми маосир қобили фаҳм ва дарк бошад, балки боистӣ ба гунае бошад, ки ҳамон пандҳо ва масалҳо барои ҳамагон қобили дарк буда бошад. Ваграна дар адои рисолати ом кутоҳӣ шудааст, ки ҳаргиз шоистаи паёмҳои ҷовиди Қуръон нахоҳад буд.
    Дар Қуръон агар аз шутур ва аҷоиби хилқати он сухан рафта ё аз неъматҳои охират ва биҳшт ва боғ ва ҷуйборҳо ёд шуда.. бар меъёрҳое танзим ёфта то барои ҳамагон мояи ибрат ё тарғиб ва ташвиқ бошад шутур ва аҷоиби хилқати он чизе набуда, ки танҳо дар маҳдудаи ҷазиртулраба матраҳ бошад. Шутур дар ҳама нуқоти замин ва барои ҳама ҳамеша эҷоб ангез буда ва неъматҳои мавъуд ҳамеша ва барои ҳама ташвиқофарин аст на танҳо барои араб ва дармаҳдудаи ҷазира.
    Аз ин рӯ набояд ба стаҳи зоҳрии Қуръон басанда кард ва онро махсуси ҳамон қавм ва ҳамон замон донист, балки бояд ба тадабур ва таъамуқе жарф паёмҳои ҷовиди онро аз даруни оятҳо берун кашид.
    Паёмбари Акрам(с) фармуд: Қуръон дори зоҳир ва ботин аст, зоҳире машҳуд ва ботине мастур, ки бо таамуқа ва диққати назар ба даст меояд.
    Аз эмом Боқир(р) дар ин бора савол шуд фармуд: Заҳри Қуръон ҳамон сатҳи зоҳирии он аст, ки бар ҳасиби мавриди нузул ва асбоби муҷҷибаи нузул ба даст меояд ва бештар ҷанбаи ихтисосӣ пайдо мекунад, вале ботини Қуръон ҳамон паёмҳое нуҳуфта дар даруни оятҳо аст, ки бо тадабур ва таамуқ ба даст меояд, то ҷанбаи ҳамешагӣ ва ҳамгонии он ошкор гардад.
    Ва илова фармуд: асосан рисолати омаи Қуръон, ки ҷовид будани онро мерасонад дар ҳамон паёмҳои нуҳуфтаи дар даруни оятҳо аст ва ҳамонҳо аст, ки рисолати ҷаҳонии Қуръонро ошкор месозад ва агар Қуръон танҳо ба зоҳири он буда ҳар оинаи имрӯза бо марги мардумони он рӯз Қуръон мурда буд дар ҳоле, ки чунин нест ва Қуръон барои ҳамеша зинда ва ҷовид аст.
    Сарфарз бошед

  111. Карим,

    Посухи ин арочифи шуморо, ки аз руи ночорй барои севумин бор такрор кардаед, борхо ба ашколу аксоми мухталиф гуфтаам, аз оламин гирифта то ишки арабй ва шутур, ки Табарнома икболи бесобикаи шуморо дошт. Дар вокеъ, ин гуфтахо заъфи мантики шуморо собит мекунад. Он чи санади билошакки ислом махсуб мешавад, Куръон асту бас. Ва Куръон ба даххо баён барои шумо тавзех додааст, ки хар кавме паёмбари худро дорад, ки натичатан Мухаммад бино ба таъаллуки кавмиаш танхо паёмбари арабхо ба шумор меояд ва ислом дини арабхо. Сарфароз бошед, на сарафканда.

  112. Карими баддахон, ки дар айни бечорагй садои ачзу нотавониатон ба осмон печидааст. Таъассуб бо одам хар коре мекунад ва зохиран холи шуморо хам ба табохии равонй кашондааст.

    Нек огохед, ки шумори он ояхо яке-ду то нест, балки дар даххо маврид Куръон тасрех мекунад, ки хар кавме паёмбари худашро дорад, яъне ислом як дини арабист. Хочат ба такрори бархе аз он оёт нест, ки дар Табарнома оварда будам. Метавонед дубора ба он навишта сар бизанед ва беш аз пеш дар радди суханони Аллохи худатон бикушед:

    http://tabaraxe.wordpress.com/2009/02/22/%d0%b1%d0%b0%d1%80%d0%be%d0%b8-%d1%85%d0%b0%d1%80-%d0%ba%d0%b0%d0%b2%d0%bc%d0%b5-%d0%bf%d0%b0%d1%91%d0%bc%d0%b1%d0%b0%d1%80%d0%b5/#comment-190

  113. Бародарони азиз ҳақ чу намунае аз тарчумае, ки tabaraxe аз ояҳо меоварад ва ба онҳо истидлол мекунад, ҳазарти Муҳаммад(с) ихтисос ба қавми араб дорад. меоварем ва онҳоро бо матни араби ва тарчумаи саҳеҳ мутабиқ меукнем:
    TABARAX:
    «Барои хар кавме паёмбаре фиристодем, то бад-онон бигуяд, ки Худои ягонаро бипарастанд ва аз тогут дурй гузинанд. Дар чамъ инон аквоме буданд, ки ба ёрии Худо рохнамои шуданд ва аквоми дигаре, ки ба гумрохй рафтанд» (Нахл, 36).
    وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ فَمِنْهُم مَّنْ هَدَى اللّهُ وَمِنْهُم مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلالَةُ فَسِيرُواْ فِي الأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
    ТАРЧУМАИ ДУРУСТ:
    Мо дар миёни ҳар уммате расуле барангехтем, ки: «Худои якторо бипарастед ва аз тоғут дурӣ кунед». Худованд гурўҳеро ҳидоят кард ва гурўҳе залолату гумроҳӣ доманашонро гирифт. Пас дар рўи замин бигардед ва бубинед, оқибат инкоркунандагон чӣ гуна буд.
    БАРОИ ҲАР ҚАВМЕ Ё ДАР МИЁН ҲАР УММАТЕ??

    TABARAX:
    «Барои хар кавме парастишгохе мукаррар доштем, ки дар он ба ниёиш пардозанд ва дар ин амр бо ту ба мунозеъа барнахезанд» (Хач, 34 ва 67 )
    وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنسَكًا لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَى مَا رَزَقَهُم مِّن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
    ТАРЧУМАИ ДУРСТ:
    Барои ҳар уммате қурбонгоҳе қарор додем, то номи Худоро (дар ҳангоми қурбонӣ) бар чаҳорпоёне, ки ба онон рўзӣ додаем бибаранд. Ва Худои шумо Маъбуди Воҳиде аст, дар баробари (фармони) Ў таслим шавед. Ва башорат деҳ мутавозеон ва таслимшавандагонро.
    БАРОИ ҲАР ҚАВМЕ ҚУРБОНГОҲ Ё БАРОИ ҲАР УММАТЕ ПАРАСТИШГОҲ?
    ЧАВОБ:
    Калимаи «уммат» аз решаи «умм» ба маънои чизе аст, ки дигариро ба худ замим мекунад. ба ҳар чамоате, ки дорои навъе ваҳдат ва иштирок бошанд уммат гуфта мешавад. ин калима 64 маротиба дар Қуръон омадааст. пас тамоми инсонияти курраи замин дар навъи инсоният бо ҳам муштарак ҳастанд (оё tabaraxe мункири ин ҳақиат аст?? ) ба онҳо уммат гуфта мешавад . ҳоло ояти 36 аз сураи наҳл мегуяд: мо дар миёни ҳар уммате расуле фиристодем, ҳазрати Муҳаммад дар миён уммате фирстода шудааст, ки паёмбари тамоми башарият аст, на махсуси араб.
    натича: Биъсати паёмбарон махсуси нажод ва минтақе набудааст. (дар миён ҳар уммате расуле фиристодем).

    TABARAX:
    «Эй гурухи чинниён, оё паёмбароне аз худи шумо бароятон нафиристодам, то оёти маро ба шумо иблог кунанд (бирасонанд)?»(Анъом 130)
    يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي
    ТАРЧУМАИ ДУРУСТ:
    (Дар он рўз ба онҳо мегўяд:) Эй гурўҳи ҷин ва инс! Оё расулоне аз шумо ба сўи шумо наомаданд, ки оятҳои маро бароятон бозгў мекарданд……
    ГУРУҲИ ЧИН Ё ГУРУҲИ ИНСУ ЧИН?
    ЧАВОБ:
    Аз оёти Қуръон истифода мешавад, ки ҳазрати Муҳаммад(с) барои чин низ фиристода шудаааст ва онҳо низ Қуръонро мефаҳманд:
    Бигў: Ба ман ваҳй шудааст, ки ҷамъе аз ҷин ба суханонам гўш фаро додаанд, сипас гуфтаанд: «Мо Қуръони аҷиб шунидаем (сураи чин 1);
    Ки ба роҳи рост ҳидоят мекунад, пас мо ба он имон овардаем ва ҳаргиз касеро шарики Парвардигорамон қарор намедиҳем (сураи чин 2).
    Ба гуфтаи баъзе аз муфассирон (мисли: Олуси, Қуртуби, Табарси ва Саидқутб) расулони чин ваҳйро аз тариқи расулони инс дарёфт карда ва ба ножоди худ мерасонанд. Зеро калимаи расул ба ғайри инсон ҳам гуфта мешавад, монанди (сураи хач 75).
    ин оя далотаи сарҳе ва ошкор ба ин дорад, ки тамоми расулон аз ҳазарти Одам то хотам яъне ҳазрати Муҳаммад(с) фиристода шудаанд на танҳо бари Инсон балк барои чиниён ҳам фиристода шудаанд..
    Дар иня калимаи инс (инсонро) аз оя бардоштанд то ин гуна во намуда кунанд, ки барои чиниён ҳам расули хоссе фиристода шудааст, ки исбот кардем расули чиниён паёмро чудогон аз парвардигор намегиранд балки аз паёмбарон мегиранд.
    Бародарон азиз хуб диққат кунед чаро TABARAX пофишори дорад, ки ба он сайти мавриди назараш мурочи кунед чун маълум аст, ки аксарияти хонандагони мо ба Қуръон ошнои надоранд ва ба тарчумаҳои галати ин сайт нигоҳ мекунанд ҳаттаман дучори иштибох мешаванд ва эҳтимоли зиёд аст, ки хонандаи ин сайт гумрох шавад. мақсади ин душманони Ислом ҳамин аст фарзандони мусалмони моро мехоҳанд гумроҳ кунанд. Ин душманони сарсахти Ислом аз касоне, ки ба маорифи Қуръон ошнои доранд маъюс ва ноумед ҳастанд.
    дар зимн тамоми оятҳое, ки дар ин сайт овардаа шудааст хеч кадомаш хеч паёмбареро ихтисос ба қавми худаш надодааст ин бофтаи аз душманон ислом аст, ки намунашро шумо дар сайт мушохида мекунед:TABARAX
    бахсҳое, ки дар инчо ин тифи лачум мекунанд хечгоҳ барои фаҳмидани ҳақиқат нест.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: